Plantar fascitt - ingen betennelse!

Folkens, det er berre å innsjå at eg i framtida kjem til å skrive utallige innlegg om plantar fascitt.
Læringskurva mi om temaet er like bratt som stien opp til Skorve (fullstendig ubrukeleg samanlikning for alle som aldri har gått opp til Skorve, men - berre bytt ut "Skorve" med navnet på ein fjelltopp med den brattaste stien du veit om).

Altså - det er mykje å lære om plantar fascitt.
For å spare dikkøn der ute som ikkje orkar å lese om belastningsskadar, sjølv om det sikkert er nyttig å vite mykje for å forebygge slike skadar i framtida, så begynner eg alle desse innlegga med "Plantar fascitt" og så tittelen på temaet på innlegget.

På den måten er det berre å bla vidare for dikkøn som ikkje er interessert. Eg skal altså ikkje begynne med "snikundervisning" om eit tema som eigentleg burde fått etiketten "skrekk og gru", "løpernes mareritt" "plantar fa-skit" osv.

Dagens innlegg blir ikkje store greier, men eg blei inspirert til å avdekke ein stor myte om plantar fascitt:
Det er ingen betennelse!

I medisinen blir endinga -itt brukt på betennelsestilstander.
Men forskninga har vist at det er ingen teikn på betennelse i føtane til folk som er plaga av plantar fascitt. Sett bort frå akutt betennelse da, som er ein reaksjon på vevsskade. Men, det er ikkje kronisk betennelse i seg sjølv om er, eller er årsak til, plantar fascitt.
Blei du usikker nå?

Da kan du følge linken til ein artikkel som har tatt seg av denne forskninga ("Plantar fasciitis: a degenerative process (fasciosis) without inflammation" av Lemont H, Ammirati K.M og Usen N).
Berre klikk HER så kjem du til artikkelen i den store NCBI-databasen.

Faktum er at plantar fascitt er ein skade ("fragmentation and degeneration") som er oppstått pga overbelastning, og vevet i den plantare fascia (det sterke bandet under foten som dannar fotbuen, ikkje sant) er delvis skada/øydelagt/nedbrote. Og treng derfor ro og tid til å bygge seg opp igjen.

Så "enkelt" er det.
Dermed hjelper ikkje Ibux og andre NSAIDs (non-steroide anti-inflammatory drugs), sjølv om ein får lindring av smertane i føtane. Men, som det er med smertestillande, du fjernar symptom (=smerten) og ikkje årsaken.

Eg brukar mykje tid på å lese om plantar fascitt, men skal halde meg til forskningsbaserte artiklar, for det er veldig mykje rart av tips og råd der ute.

Eg er likevel fortsatt interessert i å høyre om andre sine erfaringar med plantar fascitt, så har du erfaringar, kom med dei!

Eg skal nok kome med mine.
I morgo for eksempel skal eg få hjelp til å lære meg å teipe.
Altså med slik kinesiotape.

For mekanisk støtte, om det nå dreier seg om skada sener, leddband eller bein, er viktig og bra for å gje dei skada strukturane ro til å lege seg.

Så det.
Ha ein fin skadefri sundag alle saman :)

Litt fornyelse

Nå har eg gjort noko endringar i bloggen her.
Og det har sin god grunn, i ein hendelse frå i går, som eg kanskje skal koma tilbake til ein annan dag, og skrive meir om.

Foreløbig, så har eg likevel hatt meir lyst til å skrive om trening og helse, og då blei tittelen Selfmademultisportwoman ikkje inspirerande nok.

Hmmmm  slik såg bloggen ut fram til i dag - nå er den NY!

Så savna eg gamle bloggen min som handla meir om triatlon.
Eg har vel også funne ut at eg driv med så mykje forskjellig, at ein bloggtittel uansett på ingen måte vil omfatte alt eg har lyst å skrive om.
Men når det gjeld triatlon, så har eg skjønt at dette har større betydning i livet mitt enn det eg skulle ha trudd. Triatlon ER faktisk terapi for meg.

Happy - dette var Ironman Haugesund i 2012.

Så nå skal eg gjera dette til hovedtema for bloggen min, samtidig som eg i god gamal stil skal skrive om alt mogleg i tillegg.
Eg har også importert blogginnlegga frå gamle bloggen min, fordi eg har savna dei.
Nå er bloggen meir komplett igjen.

Eg håpar at dette oppsettet funkar.
Men me får sjå.
Ein blogg er for meg ein levande ting, og kan endrast. Plutseleg.
Eg synst det er litt deileg eg!
Bloggppsettet er ikkje heilt finpussa enda, tittelbildet fekk eg ikkje sentrert, så mens folk på Sørlandet pussar sine båtar i påska, så skal eg finpusse bloggen min i ferien.

Forandring fryder ;)

Blogging on the go

Så klart at internettet er ekstremt tregt og nektar å laste opp bilder og tekst når eg har ferdigskrive blogginnlegget mitt!

Eg blir ganske frustrert over det, altså!
Grrrrrr.

Men men, kan jo hende at det hyppige tordenværet har skylda for at nettet er tregt, men uansett så har eg ikkje tolmodighet til å vente på at eit bilde i størrelse 158kB brukar 15min til å bli lasta opp, om det da i det heile tatt kjem opp.

Så nå får eg testa blogger app'en igjen.
Den funkar ikkje spesielt bra den heller, men eg får i alle fall lagt ut eit nytt innlegg slik at eg slepp å sjå på det gamle :D

Lukas er tappert med på løpetur i varmen :)

Restitusjon er godt. Jepp.

Det er tid for tapering, altså systematisk redusering av treningsvolumen før konkurransen i Haugesund.
Eg brukar nok min eigen vri i tillegg til treningsplanen til Dave Scott, eg kjenner nemleg at eg godt kan redusere treningsmengda meir.

Eg har lest ein god del om restitusjon og trening i det siste, for her trur eg at eg har enda mykje å lære.

Trening har dårlegare effekt viss ein stadig under restituert.
Men eg skal ikkje skrive om det nå, for det har vore ein lang dag i dag.
(Men for den blant dikkøn som har lyst til å vite meir om under-restitusjon, så har den kjekke smarte Ben Greenfield delt massevis av kunnskapen sin her.

Eg har vore hos fysioterapeuten min igjen, og det har gjort godt.
Resten av dagen blei restitusjon med litt shopping og rusletur med Lukas. Og sommaren er jo virkeleg her, også om det blir nokre regndagar i mellom.

Det er herleg, sommar er herleg.
Eg får lyst til å ta bilde av alle dei fine blomane rundt omkring.
Og sidan eg har så lyst til det, så gjer eg det :D
(Dessutan har eg fått meg eit fancy nettbrett og då er det jo veldig moro å leike seg med forskjellig bildehandlings-apper. Jaja, nokon kjeder seg kanskje når dei skal redusere treningsmengda før ein konkurranse, men eg får jo berre bedre tid til alle dei andre hobbyane mine. Kjekt, det!)

Nyperoser er jo såå fine!

Årets første markjordbær!  Nam nam! 

Kunst for forbipasserande.

Det finst blomar som er reine kunstverket i seg sjølv!

Valmuer er utruleg fine!

Deileg med avkjøling på varme solskinsdagar! 

Spørsmål? Kommentarar?

Er det meir spørsmål og kommentarar enn det som er plass til i kommentatorfeltet under kvart innlegg i bloggen min, kontakt meg gjerne via e-post.
E-postadressa finn du under fanen "kontakt":

Som ein ser på bildet, så skyr eg ikkje store høgder for å sjekke mailen min :D

Sjuk - bloggepause

Eg er såpass dårleg at eg ikkje vil blogge om det.

Eg har lyst til å ta ein bloggepause.
Så viss det ikkje kjem fleire innlegg på ein stund,
berre vent.
Det kjem.
Når det kjem bedre dagar.

Loading...please wait...(men kor lenge???)

Eg likar godt å blogge. Men når det tek 45minuttar å laste opp to bilder og skrive tre setningar, mens eg kvar femte minutt er nødd til å koble meg av og på nettet for å oppretthalde kontakt med internettet, nei då tek tolmodigheten min slutt.
Me er for mange her som delar på det trådlause internett, slik at eg ikkje får laste opp bilder (også om dei er svært komprimerte).
Mobilt breiband i form av Netcom visar seg å vera eit ganske smalt band.

Så eg tek ein liten bloggepause fram til forholda betrar seg.
Ser fram til å blogge meir seinare :)

Tid for endring

Det er små endringar som kan gje store forandringar. Eller noko sånt høyrde eg på kurs i dag.
Eg har lenge tenkt på å endre litt på bloggen.
Den syntest å flyte litt på vatnet i bakgrunnen, så når har den fått solide runde vannslipte stein som støtte, sidan dei toler ein støyt.

"Gamle" bloggen min. Ikkje så forskjellig frå no eigentleg...Takk for nå!

Tittelen "triatlondagbok" blei også litt for smalt.
Sjølv om det er triatlon eg er mest fascinera av, og som er som regel hovudmål for konkurransar, så er eg nok like engasjert i andre formar for trening.
Eg synst rett og slett variert trening er mest morosamt!

Helseaspektet er viktig for meg også, kanskje fordi eg tidlegare aldri har måtta bry meg så mykje om helsa mi, heilt fram til for nokre år sida, då alt stoppa litt opp og eg blei dårleg. Då var det godt å drive med meir regelmessig trening, og etterkvart har eg kjent på den helsebringande effekten av regelmessig trening og mosjon.

Sjølvutvikling omfattar jo alt og ingenting?
Alt ettersom kor mykje ein driv med det, men etter mi meining så er ein heile tida i utvikling, og har alltid vore fascinert av å oppdage korleis ein kan utvikle seg vidare.
Eg tenker at dei fleste har anlegg og talentar som dei aldri trudde dei hadde, og det er spennande å oppdage nye sider ved seg sjølv, og tøye grensene sine.

Dessutan gjer "sjølvutvikling" i bloggtittelen meir rom for småblogging og skribleri utanom tema trening og triatlon, det er kanskje akkurat gjennom dei små tinga eg likar å utvikle meg.
Det er ofte ikkje så mykje som skal til...

Åtte ting du kanskje ikkje visste om meg...

Eg har altså blitt utfordra av Marie om å avsløre åtte ting som kanskje ingen andre visste om meg.
Tja.
Så open som eg pleier å vera om meg sjølv kan det ikkje vera lett å finne heile ÅTTE ting som andre ikkje veit om meg, men når det gjeld bloggen min, så har eg jo stort sett skrive om trening og triatlon og helse.
Så med denne utfordringa er det kanskje tid for å fortelle om heilt andre ting..?

Ting 1
Eg var veldig musikalsk som lita jente, og begynte tidleg i musikkskulen, som det heiter i Tyskland. Det endte med at eg kunne lese og spela etter noter alt som femåring, altså før eg begynte på skulen. På slutten av ein konsert frå musikkskulen tok læreren min meg fram på scenen og fortalde til publikum "Og dette her er Imke, som kunne lese noter FØR ho kunne lese bokstavar." Eg synst det var utruleg flaut da.

Ting 2
Eg likar usunn mat. Det betyr ikkje at eg til dagleg får i meg hamburgerar, pølser og pommes frites, men eg
nytar nesten dagleg dei utruleg usunne og næringstomme Yumyum-nudlane med kyllingsmak. Ein porsjon om dagen, etterfølgt av Grans lettcola som eg også er hekta på, og eg er skikkeleg fornøydd.

Ting 3
Eg er veldig glad i å skrive, og har alltid vore det, og alltid gjort det. Eg skreiv mitt første dikt ned etter at eg endeleg hadde lært å skrive, fram til da har det vore munnleg overlevering av mine historier og dikt. Då eg var tolv år, skreiv eg to timar på skrivemaskin dagleg, rett etter middag. Det endte med ein eventyrroman på 60 maskinskrevne sider. Eg har originalen fortsatt, men har sidan ikkje orka å lese gjennom den, den er nemleg utruleg innhaldsrik og tek lang tid å lese!

Ting 4
Eg har eit spesielt forhold til varmeflaska mi. Eg brukar varmeflaske ca 350 dagar i året, og bruken har sjeldan samenheng med utetemperaturen. Det blir ca 400 varmeflaskefyllingar i løpet av eit år. Eg er rett og slett ein skikkeleg frysepinne når eg er inne!

Ting 5
Eg er i stor grad internett- og PCavhengig. Når internetsignaler uteblir for så kort tid som eit halt minutt, så får eg høg puls, begynner å svette og blir nesten panisk samtidig som eg tenker meg ut alle slags samansvergingar som kan ha ført til tap av signalene. Så blir eg utruleg flau når eg er tilbake på nettet igjen etter berre to minuttar. Eg har også til tross for dårleg økonomi kjøpt meg ein liten reserve-PC, i tilfelle den andre skulle gå i stykke.

Ting 6
Etter definisjonen i Norsk medisinsk ordbok "abdomen: buken, magen, veiklivet, underlivet, "livet"; den delen av kroppen som er mellom mellomgolvet og hofteskåla;" så har eg nesten ikkje mage. Ribbeina mine går nesten heilt ned til hofta, noko som betyr maksimal utnyttelse av plassen til lungene. Det har i alle fall fysioterapeuten min oppdaga, og det synst eg er ein artig anatomisk kuriositet.

Ting 7
Eg er ekstremt distré. Eg veit nesten aldri kor tinga mine er hen. Eg har ein reservemobil slik at eg kan ringe etter mobilen min, den er nemleg stort sett aldri der eg la den sist! Eg drøymer om den dagen det blir laga ein liten teknisk dings som kan festast på nøklar, lommebok, yndlingslue og sykkelverktøy slik at eg kan lokalisere desse tinga same dag som eg skal bruke dei.

Ting 8
Eg har hatt kraniebrudd som seksåring. Då eg gjekk på skøyter ramla eg og datt rett ned på panna på isen. Etter nokre tårer fortsatte eg å gå i 45 minutter, men då eg kom heim kom kvalmen. Det bar rett på sjukehus og det blei konstatert hjernerystelse og kraniebrudd. Etter 10 dagar på sjukehuset kom eg heim att og kan den dag i dag bruke denne ulukka som unnskyldning for at eg er litt rar ... ;)


Så burde eg vel utfordre eit par-tre andre eg au?
Då gjev eg stafettpinnen til å fortelje "Åtte ting du kanskje ikkje visste om meg" vidare til Cathrine frå Catamis resept for god helse, den kvilelause trippelbloggaren Dagfinn og bredden i norsk triatlon, Bent (eg savnar å lese nye blogginnlegg av deg!).

Lykke til og god lesing!

Tidsfordriv: Ny blogg-Layout

Mens andre drar ut i verda (Barcelona) for å hive seg inn på fleire ironmaneventyr, sit eg altså trygt og godt og ganske bekvemt i sofaen og puslar med blogglayout.
(For å vera ærleg: mest for å distrahere meg. Eg skulle ønskje at eg hadde ressursar til å vera der sjølv. Ressursar i form av energi, helse og god økonomi. Men det får bli eit anna år...)

Til tross for den fine blåfargen i den siste bloglayouten, som eg likte godt, så savna eg VATN som tema.

Kjempefin bakgrunn. Himmel og fjell. Men eigentleg er det jo vatn eg likar best...

Så er det jo lettvint å finne på noko nytt i blogspot-bloggar. Kanskje skulle eg få tilbake bassengvatnet frå min første blog? Eg er tross alt glad i svømme i basseng. Faktisk. Eg elskar klorlukt også. Slik er det når ein alltid har likt å svømme, frå ein er liten, og berre har fått gode assossiasjonar til basseng frå 5-årsaldern...

Eit alternativ med bakgrunnstema som eg likar godt.

Men så oppdaga eg plutseleg opplastingsfunksjonen. Den har tidlegare ikkje funka for bloggen min. Men den gjorde det nå. Ivrig bladde eg i bildealbum for å vinne fint vatn.

Min blogglayout frå og med oktober 2010. Er veldig fornøydd. Vatn, men ikkje berre blått, men honning og gjenspeiling av blå himmel. Og vatn med smak av sjøorm er det også :)

Så fann eg eit fint bilde der den blå himmelen speiler seg så fint i vatnet ved Bjørgesanden. Hm.. eg trur det kan vera ein fin bakgrunn å ha, spesielt når vinteren nærmar seg...

Tyske intervall

Trening og helse høyrer saman for meg. Eg har godt av å trene, eg har godt av å lea meg, enda bedre om eg kan vera ute samtidig,
Men av og til er det vanskeleg å vite om ein alltid har godt av å trene. Kanskje hadde det vore bedre å "berre" mosjonere? Trening er jo også ein form for stress, og når stressnivået ellers er høgt, så kan det riktignok vera godt å lufte seg på ein liten løpetur, men ein skal kanskej tenke litt gjennom på førehand kva som skal vera poenget med turen.
Skal det vera lett, skal det vera hardt? Avslappande, roleg, middels? Alt etter humøret?



Av og til kan eg kjenne meg så sliten i hovudet at denne følelsen overstyrer alt anna. Eg trur at kroppen min også er sliten. Då er det faktisk vanskeleg å skilje mellom eit slitent hovud og ein trøtt kropp.

Slik var det nå dei dagane eg var i Tyskland. Det har vore litt stress å pakke og ordne, rekke buss og fly og ordne tankane sine, og så vera til stades til ei slik trist anledning, møte familie og slektningar eg ikkje hadde på sett på veldig mange år...
På torsdagskvelden var eg så trøtt etter begravelse, familiesamankomst og tur på hytta (alt saman same dag, eg skulle jo tross alt reise tilbake dagen etterpå), at eg skulle legge meg ned og "kvile". Eg trudde eg trengte søvn.
Og ro. Slappe av. Spenne av.
Men berre fem minuttar på sofaen gjorde det tydeleg at det berre var hovudet mitt som var litt utslitt.
Kroppen roa seg ikkje ned i det heile tatt mens den låg stille.

Eg bestemte meg for å ta på meg løpesko og -tøy, og teste løpefølelsen.
Lufta i Brake er mild og fin, det var god temperatur, det var kveld og fredeleg stemning.

Når eg først var igang med å oppsøke gamle trakter, valgte eg å jogge bort til idrettsanlegget i Brake, "Stadion" kallar dei det.

"Braker Stadion"

Her hadde eg vore mykje i ungdommen. Me har hatt friidrettsstevne der årleg, men også gymundervisning i ny og ne.
Eg hugsar framleis ein dag der eg nekta å springe 100m.
Me var delt inn etter jenter og guttar, og jentene skulle springe 100m, mens guttane skulle springe 2000m.
Eg skulle springe mot ei anna jente. Eg stoppa etter 50m og sa til læreren at eg ikkje var i sprintform denne dagen.
Men at eg godt kunne vera med på dei 2000m til guttane.
Det fekk eg heldigvis lov til.
Gutta starta hardt. Mens eg heldt litt igjen, og hadde min eigen strategi. Eg skulle elegant ta inn guttane på dei siste to rundane. Det gjorde eg.
Det var riktignok ikkje alle eg tok igjen, men kanskje eit par-tre stykke?
Og det var gøy.
Kanskje har eg alltid vore meir av den uthaldne langdistansetypen?


På torsdag hadde eg lite tid og ville vera effektiv.
Eg valgte meg ut min yndlingstintervalldistanse, 800m.

Med 400m lett jogg/gange imellom.

Banen var "lettløp". Det var motvind på den eine sida, og medvind på den andre. Det er Nordtyskland, det. Alltid vind.

Første 800m tok eg ny personleg fartsrekord på 3:21.
Andre runden merka eg godt at eg ikkje skulle ha ete denne siste bananen like før likevel og blei litt kvalm.
Tredje runden gjekk eigentleg ganske fint, sidan eg starta saktare og auka litt mot slutten.
Etter det fjerde intervallet lurte eg på om eg skulle gje meg.
Men så blei eg så inspirert av ein annan løpar der som hadde varma opp mens eg sprang, og som nå såg ut til å springe noko som 1000/1200m intervall.
Han hadde så fin løpestil at eg tenkte at eg godt kunne ta det femte intervallet også.
Om tida blei enda dårlegare enn på dei første fire, så kunne eg jo i alle fall prøve å oppretthalde ein god, lett løpestil mens eg sprang så fort eg orka.

Samtidig var det to eldre karar på banen i gang med å småjogge stadig, og prata uanstrengt.
Bra det også.
Eg begynte å lure på om det var ein slags løpetreff der den dagen.
Men det såg berre ut som det var heilt tilfeldig men ikkje uvanleg at me var fleire der på banen.
Så inspirerande det kan vera!

Eg synst jo at det er fint at eg stort sett er aleine når eg spring på bane i Seljord. For då kan Binna faktisk vera med og springe ho også. Og at banene er så tilgrodd at det kjennest som å springe i skogen, er også heilt greitt.

Idrettsbana i Brake, "Stadion" er ikkje spesielt attgrodd.

Men det var jammen inspirerande og artig å vera fleire på banen også.


Fornøydd jogga eg ned eit par rundar etter mine fem interavll, og småsprang så heim att.

 Nå veit eg i alle fall at eg alltid skal ha med meg eit par løpesko i bagasjen når eg skal ut og reise.
Så godt eg hadde det plutseleg!
Og så lettvint som det er!
Og om det ikkje er ei løpebane i nærleiken, så kan ein jo springe nesten overalt!

Og med dagens lettvekterløpesko og -tøy er det heller ingen problem å halde seg godt innanfor vektgrensen for bagasje på fly også.

Kult!

(Dette innlegget er skrive på Torp Flyplass - me levar i ein mobil tidsalder - det likar eg eigentleg - eg likar å vera mobil)

Mini-blogging

Endeleg!
Eg har investert i ein liten mini-PC.
Gamle labtopen min er der fortsatt, den står på skrivebordet og susar og pustar og pesar mens eg held på med sikkerhetskopiering av harddisken, i påvente av avinstallering av driftssystemet og nyinstallering av windows 7, ein vakker dag (forhåpentlegvis ikkje så veldig lang i framtida).
Så liten ein mini-PC kan vera, og så rask!?
Dette likar eg, det visar at det ikkje er størrelsen det kjem an på...

Mini-PCen er kjekk å ha som blogge- og skrivemaskin, den passar fint i fanget mitt, er lett, har ganske lang batterilevetid og er berre etter ei veke alt blitt ein god venn.

Så kva har skjedd sidan siste blogginnlegg, 1.august?

Ikkje stort, spesielt ikkje på triatlonfronten.
Eller betre sagt, på treningsfronten.
Norseman er jo ingen liten sak, og den har eg og Marie og nesten heile familie Veslestaul sett på littegrann, ved Gaustatoppen.
Så har eg fått trent litt også, men det var heller etter innfallsmetoden og utan "mål og meining".


Eg hadde meldt meg på Tjörn Halvironman, men motivasjonen min for å delta er ikkje den store. Og når pengane ikkje strekkerheilt  til og heller burde brukast for å få gamle bilen min gjennom EU-godkjenninga nå i september, så er det ikkje så vanskeleg å velge bort konkurransen.
Eg får heller mimre litt med minnene frå i fjor, og hive meg med på det tredje og fjerde løp i Vest-Telemark karusellen denne siste helga i august, viss eg blir alt for rastlaus...

Det er ganske sjeldan at eg ser på triatlonkonkurransar, men det burde eg eigentleg gjera oftare, fordi det er jo utruleg artig og inspirerande og motiverande.
Her kjem det berre nokre få bilde frå Norseman 2010:

Gaustatoppen på Norsemandagen. Mystisk gøymt i tåka...

Her startar stigen opp til Gaustatoppen. Like før dei første Norsemandeltakarane kom opp...

I fjor og i førefjor fylgde eg Marie til toppen. I år blei det med eit kort besøk og litt rusling langs stigen. Men så fekk eg også betre tid til å ta litt bilder. Slikt gjekk ikkje an i den vanvittige farten Marie hadde på veg opp 

til toppen i 2008 og 2009...

Utsikt frå stien opp til toppen og nedover. Her blir deltakarane og sekkane deira sjekka før dei blir sleppt vidare til topps.

I år var det to stykke frå Skarphedin IL som deltok på Norseman. Eg rakk å ta bilde av Michael her, mens André var for rask for kameraet mitt eit lite stykke lenger ned på vegen mot Stavro...

Michael frå Skarphedin på veg til Gaustatoppen og ei bra plassering.

Marie har deltatt på Norseman fem år på rad, og med fem svarte trøyer også gjort seg fortent den berømte grøne trøya. Her kikker ho etter den første av damene som tok stien fatt oppover.

Marie er fotogen, men her visste ho ikkje at ho blei tatt bilde av.

Ironman Germany 2010 - Race Report (forord)

Nå skal eg altså skrive ein aldri så liten race report.
Men kor hen skal eg begynne?
Det har vore så mange inntrykk på så få dagar.
Sjølve konkurransen varte for min del "berre" i 13 timar, 37 minuttar og 56 sekund, men eg kunne like gjerne skrive ei heil bok om opplevinga rundt den.
Og om mine tankar om Ironman.
Kva det kan dreie seg om.
Korleis ein kan oppleve tida fram til denne store dagen. Dei siste vekene, dagane, og timane.
Og spesielt -
dei siste minuttane:
Der eg endeleg stod på stranda. Øyeblikket eg hadde gleda meg til så lenge.

Følelsen av vatnet rundt leggane, der eg vassa uti.
Saman med 2000 andre. Spent, glad og roleg.

Ja, faktisk, ganske roleg.
Like før start.
Dette er stoff nok for mange blogginnlegg framover...

Eg har lurt på om eg skulle dele rapporten i to: ein kortversjon og ein langversjon.

Men til og med for den mest interesserte lesar vil den lange versjonen bli så veldig lang.
Dessutan merkar eg at det blir vanskeleg å halde konsentrasjonen oppe så lenge av gangen. Trur kanskje at hovudet skal få slappe litt av også.
Dessutan melder magen behov for mat sånn ca halvannan time for tida.
Då kan eg like greitt skrive ein race rapport i fleire delar.
Kor mange delar det blir, er vanskeleg å vite.

Vegen blir til mens du går, og bloggen blir til mens du skriv.
Så enkelt er det.
Då blei dette forordet...

Utsikt frå sykkelsetet

Dette var den nydelige utsikten frå sykkelsetet mitt i går, utover Seljordsvatnet.

--

Ehem, og dette var også eit testinnlegg, denne gongen frå (hovud-)mobilen min.
Ein kan alltids lære noko nytt.
Og mobilen min har også lært noko nytt i dag. Mail2blog eller noko slikt.
Ikkje dumt, når ein er mykje på farta.
Og det er eg jo.
Stadig vekk.

I vatnet, på sykkelen, og på beina ...

Niste

Slik ser det ut når eg skal på ein 3t lang sykkeltur. Det er utruleg kor god matlyst eg får av all den friske lufta, blå himmel og tråkkinga. Det er best å ha med litt for mykje enn for lite har eg funne ut...

---> dette var eigentleg berre ein test, for å finne ut om mobilen min kan sende bilder til bloggen min.
Det kan den IKKJE.
Men reservemobilen kan. Det har den herved bevisa.
Fint.
Det blei også ein heilt grei sykkeltur.Meir om det kanskje seinare.
Det er ikkje sikkert.
Eg må kome meg ut av dette innlegget, blir sulten berre ved å sjå på alle desse godsakene foran meg på bildet...

Til Inspirasjon

Ja da.
Eg skal snart blogge om løpeture min i går, som varte i 2t50min (eksludert 30min transport...).
Men sidan eg har det travelt og skal trene styrke nå, og det er kveld, så blir det littegrann "pausemusikk/video" til underhaldning.
Til inspirasjon.
Kjekt med Youtube.

Oi oi.
Det er faktisk over 10 dagar sidan sist post.
Eg har faktisk ikkje hatt ordentleg tid te å skrive.

Eg vurderar å endre bloggtittelen frå Triatlondagbok til Triatlonbedageligbok.
Eg er bedageleg anlagt.
Men det er jo kjekt, det blir jo ganske mykje meir restitusjon på denne måten enn om eg var av den hyperaktive og overivrige typen?

Det blei alle fall lite tid til blogging etter å ha hatt gode venner på besøk, som også er triatletar.
Og som er mykje sprekare enn meg.
Og som eg drista meg til å trene litt saman med.
Den planlagte rolege sykkelturen for ei veke sida blei ikkje så veldig "roleg" for meg. Men fint var det, og moro å ha selskap på sykkeltur.

Fint også å ha selskap når ein er ute og svømmer.
Seljordsvatnet viste seg frå sin beste side, med stille vatn og god temperatur.
Ingen motbakkesvømming altså.
Og, heller ikkje denne gongen dukka sjøormen opp. Me heldt oss vel kanskje litt mykje langs kanten?
Hm.
Det blei også felles løpe-intervalltrening.
Heldigvis i individuell fart :-D.

Så det blei både litt trening og god mat og hyggeleg samvær og då går dagane fort.
I dag har eg fri og skal gjera eit forsøk på å sykle ein lengre tur utan å kome i nærkontakt med det som skyene i desse dagar kastar ned på oss stadig vekk.

På søndag blei den rolege langturen omgjort til ein roleg korttur og i ein slags kombinasjonsøkt der eg hadde følelsen av å både sykle og svømme samtidig.
Eg må inrømme at eg blir litt værsjuk med så mykje regn og skyer,i alle fall på sykkelsetet. Det kan vera fint med litt avkjøling i form av regn på ein lang løpetur om sommaren.
Men på sykkelen?
Når det renn i strie straumar langs vegen, er det ikkje like moro med tynne racerdekk med lite profil i nedoverbakke.
Eller hot?*


*="eller hva?"

Meir i vente

Denne bloggen har vore forsømt altfor lenge.
Men nå etter at eg har blitt linka til frå ein annan blogg (takk Guy!) så blei eg inspirert te å skrive meir igjen.
Dessutan har det blitt fantastisk flott sommar her i Seljord, og treningsmulighetane er mange og likeeins bilder tatt under treningsturar. Som absoslutt fortener å bli publisert. Så fint som det er her nå. Og det flotte landskapet er heilt gratis å sjå på og nyte :)
Dessutan blir det kanskje litt forandring her på bloggen etterkvart.
Sidan eg meldte meg på ein IRONMAN nå på mandag, handlar det vel snart ikkje meir om "småskala"-triatlontrening. Sjølv om ein kan koma sikkert ganske langt på småskalatrening også.
Men til å gjennomføre ein Ironman?