Trappeløpetrening i sjøormtårnet

I går var eg ute på løpetur, på første gong på lenge. Eg har ikkje løpt på heile to månader no, bortsett frå halvmaraton i Oslo for ein månad sida, og eit halvhjarta forsøk på å springe i skogen med lett sekk.
Men i går så var både inspirasjonen og motivasjonen såpass stor at eg faktisk berre måtte ut!

Dessutan har eg tenkt på at eg burde prøve å halde Binna i litt bedre form enn det ho får av å gå rusleturar. Så derfor var det på med joggesko, løpetøy og refleksvest, Binna fekk på reflekssele, og eg røska med meg ein energigel, sidan eg i god gamal, laurdagstradisjon hadde ikkje ete på ganske lenge...

Sidan eg ikkje hadde løpt på ei stund tenkte eg meg at eit nytt mål å løpe mot, ville vera fint.
Og kva finst det av større attraksjon i Seljord for tida en sjølve

sjøormtårnet     

å oppsøkje?

Eg skulle uansett berre jogge littegrann, kanskje 5km eller noko.

Det var mørkt ute, og eg hadde berre sett sjøormtårnet midt på dagen. Nokon meinte at tårnet ser imponerande ut i mørkret.

Så det ville eg finne ut.

Og eg blei ikkje skuffa.

Seljord har jo med dette fått si første femetasjers-bygning! 

Seljord har ein nokså flatt struktur ellers, må vite.

Eit par bygningar på tre etasjar, og resten er på to etasjar.

Så sjøormtårnet er virkeleg blitt landemerke.

Sjøormtårnet "by night". Nedste etasje med inngangen.

Ein velfortent kvil etter ca fem km og fem etasjer med trapper. Både eg og Binna har fortsatt løpeformen i  behold.

Det er sittebenkar og utsiktspostar på kvar av dei fem etasjene.

Sjøormtårnet sett utan- og nedanfrå. Heile fem etasjer.

Sjøormtårnet by night.

Etter at eg og Binna hadde sprunge opp fem etasjar med trapper, tatt litt bilder, og sprunge ned att, og tatt enda fleire bilder på utsida, bar det tilbake. Og eg begynde å kjenne at eg hadde tapt litt av løpeformen, i alle fall i motsetning til Binna, som lystig og fornøydd trava foran meg med hanskene mine i munnen. Kondis er ferskvare, påstår nokon. Det høyrest rimeleg ut. Godt at ikkje Binna visst det, da.

På motsatt side er det eit rom med benk og informasjonstavler.  Binna hadde benken heilt for seg sjølv denne kvelden. Sjølv om ho ikkje hadde så veldig lyst til å sitte på den. Ho ville springe vidare, nemleg. Sprek jente!

Å svømme etter sjøormen...

Etter den lange beslutningsvegringa i går greidde eg til slutt å rive meg laus og gjera noko. Eigentleg skulle eg berre handle. Klokka hadde alt blitt halv ti (eg er også ganske uthalden når det gjeld beslutningsvegring: eg kan vegre meg i mange timar i strekk: skikkeleg sprøtt eigentleg) på kvelden, så då blei det å pakke fort mobil og lommebok, hive sele på Binna og styrte ned til bilen for å rekke handleturen.
Det var utruleg varmt ute, og ganske høg luftfuktighet.

Det har regna hardt denne sommaren. Kanskje skal eg begynne å dyrke ris?

Ikkje så rart, når regnbygene stod i kø og tømte seg utover landskapet med jamne mellomrom...
Det var nesten nok å berre gå i den fuktige lufta for å bli våt.
Og då slo det meg at det beste eg kunne gjera var vel eigentleg å blir ordentleg våt? Med andre ord, svømme?

Skikkeleg vått regn.

Eg hadde med svømmetøy og våtdrakt i bilen, og eit bittelite handkle, så meir trengst det då ikkje?
Eit kort øyeblikk vurderte eg å fort køyre heim og hente den nye våtdrakta mi, sidan eg eigentleg hadde trengt å teste/bruke den litt meir.
Men eg innsåg fort at fleire beslutningar var det rett og slett ikkje plass til i hovudet mitt, og før eg ombestemte meg, hadde eg alt køyrt ned til Sanden Camping og ned til stranda og parkert bilen med god utsikt over vatnet.

Klokka er ti på kvelden, rett etter ein regnbyge. Vatnet ser deileg ut!

For som tidlegare sagt: Store vannflater tiltrekker meg, og når eg først har stoppa ved eit vatn, og har svømmetøy i bilen, så lar eg meg ikkje stoppe så fort.
Vatnet ved Sande Camping hadde vore iskaldt for 14 dagar sidan, men berre dei få solfulle dagane og den varme lufta hadde greidd å auke vanntemperaturen litegrann, slik at det kjendest ganske greitt.
Dessutan måtte eg tenke på ein av mine Facebookvenner i USA, som nettopp hadde prøva seg på Ironman Coeur d'Alene (IM CdA), og som måtte droppe ut av konkurransen alt etter svømminga på grunn av hypotermi.

Swømminga på Ironman Coeur d'Alene.

Vanntemperaturen i innsjøen der borte (i Lake Coeur d'Alene) var på 56 Fahrenheit, noko som tilsvarar 13 grad Celsius!
Og DET er jo iskaldt!
Då kan eg vel neppe klage over temperaturen som kanskje ligg på rundt 16gradar?
Og dette mentale bilde, av mange tapre Ironmantriatletar som kjemper seg gjennom 3,8km svømming i 13 gradar kaldt vatn hjelpte virkeleg på innstillinga mi mot kaldt vatn.
Eg er riktignok ein frysepinne, men så ille er det jo ikkje.

Ja det beste er jo eigentleg å berre hive seg uti.

Det blei to omgangar svømming på ca 10min. Eg svømte stranda opp og ned eit par gonger og kosa meg ved dei gode forholda, og stillheten, og at vatnet kjendest varmare og varmare etterkvart, kikka ned i djupet etter sjøormen, og hadde det ganske bra.

Er det sjøormen der borte, tru?

Sjøormen dukka ikkje opp denne gongen heller, men utebadesesongen har jo berre nettopp begynt, og er fast bestemt på å ikkje la det regntunge været skremme meg frå å bade.
Å svømme er jo tross alt noko eg likar, og når ein er ute i regnet, blir ein jo våt uansett, så då kan eg jo like godt ta meg ein svømmetur.

Og vera på utkikk etter sjøormen. Kanskje ikkje den store. Kanskje ein liten sjøormunge?

Eg har god tid. Badesesongen er lang. Sjøormen kan jo dukke opp når som helst.

Tidsfordriv: Ny blogg-Layout

Mens andre drar ut i verda (Barcelona) for å hive seg inn på fleire ironmaneventyr, sit eg altså trygt og godt og ganske bekvemt i sofaen og puslar med blogglayout.
(For å vera ærleg: mest for å distrahere meg. Eg skulle ønskje at eg hadde ressursar til å vera der sjølv. Ressursar i form av energi, helse og god økonomi. Men det får bli eit anna år...)

Til tross for den fine blåfargen i den siste bloglayouten, som eg likte godt, så savna eg VATN som tema.

Kjempefin bakgrunn. Himmel og fjell. Men eigentleg er det jo vatn eg likar best...

Så er det jo lettvint å finne på noko nytt i blogspot-bloggar. Kanskje skulle eg få tilbake bassengvatnet frå min første blog? Eg er tross alt glad i svømme i basseng. Faktisk. Eg elskar klorlukt også. Slik er det når ein alltid har likt å svømme, frå ein er liten, og berre har fått gode assossiasjonar til basseng frå 5-årsaldern...

Eit alternativ med bakgrunnstema som eg likar godt.

Men så oppdaga eg plutseleg opplastingsfunksjonen. Den har tidlegare ikkje funka for bloggen min. Men den gjorde det nå. Ivrig bladde eg i bildealbum for å vinne fint vatn.

Min blogglayout frå og med oktober 2010. Er veldig fornøydd. Vatn, men ikkje berre blått, men honning og gjenspeiling av blå himmel. Og vatn med smak av sjøorm er det også :)

Så fann eg eit fint bilde der den blå himmelen speiler seg så fint i vatnet ved Bjørgesanden. Hm.. eg trur det kan vera ein fin bakgrunn å ha, spesielt når vinteren nærmar seg...

Trening etter innfallsmetoden

Det er ei merkeleg tid. Det nærmar seg slutten på triatlonkonkurransesongen.
For første gong, så skal eg prøve å vera med på Skarphedins treningstriatlon - Seljordsormen Triathlon.

Navnet på triatlonen forpliktar nærmast til deltaking, dessutan er det den førebels einaste triatlon som finn stad i Seljord kommune.

Det er ein uformell triatlon med mini-supersprintdistansane 0,35km - 10km - 2,5km.
Men alt skal skje i og rundt Seljordsvatnet ved Tellnes Camping, og då kan eg nesten ikkje la vera å delta.

Treninga mi i det siste har verkeleg vore etter innfallsmetoden.
Ustruktert.
Spontan.
Siste veke har eg for eksempel hatt følgjande økter:

måndag: 1t lett løp
tysdag: ein time veldig lett sykling på rulle
onsdag: ein time tur med tung sekk
torsdag: rusletur med Binna på ein halv time (maks)
fredag: 4t20min/92km/900høgdemeter sykling "roleg"langtur, med gjennomsnittspuls på 161 på dei første 2,5t
laurdag: 1t styrketrening, fokus på kjernemuskulatur og øvre rygg
søndag: 5x800m intervall på bane på 3:33-3:37-3:36-3:45-3:50 med jogging imellom

I tillegg kom det "transportsykling" måndag, tysdag, torsdag og laurdag, der eg sykla ned til sentrum og bakken heim, som er 2km og 125høgdemeter, med andre ord: 12-15min høg puls...

Det blir ikkje så lite trening av det eigentleg, sjølv om eg har funne på alt saman spontant, og minde enn ein halv time før eg kom meg ut.
Spesielt den 90km lange sykkelturen frå Seljord gjennom Åmotsdal, Kvambekkheia og Øyfjell, og tilbake til Seljord på E134 visste knapt at eg skulle sykla ein halv time ført eg kom meg ut.
Heldigvis hadde eg ein stopp (og puste- og oppvarmingspause med mykje te og god mat og kaffe og treningsprat) hos Marie i Øyfjell, som varte over ein time.
Eg merka nok at beine mine ikkje lenger var vant med slike lange harde bakkar, så dei hadde godt av ein liten pause...


Men fint er det eigentleg, denne tida, der eg berre kan finne på å trene akkurat som eg vil.
Samtidig så går det ikkje ein dag der eg ikkje planlegg littegrann treninga framover og spesielt neste år.
Kva er dei neste måla mine?
Kva skal eg finne på om vinteren, for å halde motivasjonen oppe?

Halde meg til triatlontrening, med løp, svømming, og sykling på rulle, supplere med litt langrenn?
Eller til og med delta i eit skirenn, for å koma meg meir på ski, noko som eg sikkert har godt av, men gjer alt for lite viss eg ikkje har noko mål å trene mot.
Eller plukke meg ut ein halvmaraton eller maraton tidleg i 2011 slik at eg blir motivert til å halde løpinga vedlike over vinteren, noko som eg trur er veldig viktig, og som fungerte bra sist vinter.

Spennande.
Plan for nærmaste konkurranse er i alle fall to korte løp:
5000m bane og 8km terrengløp.
Det er to løp som høyrer til Vest-Telemark karusell.

Og det blir spennande om eg greier å slå tidene mine frå siste gong (som var også første gong - ever).
Det var i 2007, og den gongen var eg utruleg nok i veldig god løpeform, sjølv om det var første konkurranseåret mitt etter at eg hadde starta å springe.

Mine 800m løpeintervall frå i går tyder på at det blir hardt å slå mine eigne tider.
Eg har rett og slett ikkje fart i beina.

Binna var med på oppvarminga, det første intervallet, og  på dei 400m jogging mellom intervalla. Og på nedtrappinga. Og blid og fornøydd og gira blei ho og ville springe meir! Mens eg var fornøydd med økta og ville heim...

Det gjekk lettare og fortare tidlegare i år mens eg trena mot Ironman. Pussig nok, sidan eg då fokuserte på langdistanseturar i roleg joggetempo, med berre få raske turar eller intervall ca to gonger i månaden.

Eit snev av haust: soppl på Seljords idrettsbane...(heldigvis ikkje i bane 1)

Men me får sjå om eg eg vil utfordre meg sjølv til helga.
Det er berre meg sjølv eg skal konkurrere mot i så fall.
Og det spørst om det er nok til å få fram konkurranseinstinktet...

Restitusjonssvømming

Tysdag var det ein fantastisk sommardag.
Og sidan det ikkje har vore så altfor mange av desse, så blei det jammen ein tur på stranda.
Sola skulle nytast, for det var meldt regn neste dag.

Med nytt vanntett kamera blei det mange morsamme opptak.

Eg er så glad i mine rosa svømmebriller...

Sjølv om vatnet var stille i starten, så blei det litt bølgjer etterkvart. Så det blei litt grums i vatnet.

Heldigvis var vatnet varmt nok, slik at eg kunne leike meg litt med kameraet under vatn utan å bli alt for kald.

Dette bildet blei teke av Bjørg Irene. Det var ikkje lett, sidan me begge to hadde vanskar med å halde oss under vatn.

Nå har eg også endeleg funne ut korleis eg skal ta bilder av bølgjer for at dei skal sjå like høge ut som dei faktisk er. Det handlar om perspektiv.

Dette ser ut som skikkeleg sjøgang. Endeleg får eg vist korleis det er på vatnet. Ah...

Her ser ein faktisk kva som er UNDER vatn også. Kult. (Men kor er sjøormen hen?)

Farge på vatnet: svak te med honning.

Litt seinare på dagen med andre lysforhold.

Også ein dag på stranda tek slutt. Det var ikkje lett å rive meg laus frå alle dei nyoppdaga fotomotiva under vatn. Gleder meg til neste "svømme"økt...