Hva er det for nokre rare sko du har på deg da???

Eg har nå i år for første gong hatt ei løpeøkt.
Altså eg meinar sånn ordentleg løpeøkt.

Eg har jo løpt i skogen, veksla mellom løping og gange og har hatt god erfaring med det, heilt opp til 7km så langt.
Men nå kjenner eg at det er på tide å utfordre føtane mine litt meir, sånn gradvis.
Back to the road, liksom.

Det har blitt ein god del løpeturar i skogen i alle fall - veksla mellom løp og gange.

Eller i alle fall, tilbake til strukturet og forsiktig løpetrening.
Eg er ikkje heilt sikker på kva slags løpesko eg skal bruke framover, sidan mine gamle ikkje lenger er gode å ha på, synst eg. Dei blir for trange.

Men skospørsmålet føler eg er litt sekundært. Først er det føtane som skal fungere.
Enn så lenge bruka eg då Fivefingers.
Så sist torsdag sykla eg ned til idrettsanlegget for å løpe.

Min faste plass med sykkel ved furutreet. Til min store forskrekkelse hadde det blitt hogd ned eit par kjempestore fine furutre. Men som naboen sa, dei var tørre og dermed ikkje trygt å ha der. Jaja.

Her var det også ein nabo som kjente meg igjen, som eg slo av ein prat med, og som kunne fortelle at han hadde lurt på kor hen det hadde blitt av meg i år. Han bur rett ved idrettsbanen og jobbar mykje ute med båt og andre "unyttige hobbyar som er høgst nødvendig" som han seiar :)
Plutseleg såg han ned på føtane mine og brøyt ut "Nei men kva er det for nokre rare sko du har på deg da?" Og så lo han godt.
Eg forklarte dette med Fivefingers.
Han syntest det var artig.

Klokka var berre 11, sidan denne torsdagen var ein av desse super varme flotte sommardagane som me hadde den siste veka, og eg ville unngår steikesola på ettermiddagen. Grusvegen rundt idrettsanlegget målar ein kilometer, og her blåsar det alltid litt, vegen ligg rett ved elva og ut mot Seljordsvatnet, så det pleier å vera kjølegare her når det er varmt enn f.eks. i skogen. Trærne langs elva gir også god skygge på halvparten av runden.

Vallaråi, elva som går rundt halve eventyrøy og idrettsanlegget.
Her er det godt å kjøle seg ned når ein løper i varmen.

Eg skal ta det pent med løpinga.
Så då blei det éin kilometer av gangen. Ein runde, og så litt gåing, litt forsiktig tøying, litt løpeteknikkøvelsar, berre roe ned, la føtane kjenne på den fine mjuke plenen ved anlegget, la dei restituere seg litt.

Så ein runde til.
Og så ein runde til.
Ferdig.
Det var morsamt å bli så fort ferdig, sånn samanlikna med tidlegare løpeøkter som kunne vare i timesvis.
Men greitt var det, moro var det. Etterpå blei det avkjøling av leggane, og med Fivefingers på er det jo heilt genialt å vasse i elva.

Vibram Fivefingers Spyridon, som eg løp med. Veldig kjekt når ein skal kjøle ned leggane i elva etterpå, for med desse skoene på så har ein utruleg godt grep på sleipe steinar, også i nokså sterk strøm som her. Såå kjekt!

Dagen etterpå var føtane også heilt fine.
Ååå så fornøydd eg blir altså!
Etter denne økta har eg pga varmen prioritert sykling og svømming bading, og turar med Lukas, eg trur eg kan godt ta det roleg med løpetrening framover.
Spesielt sidan eg går tur kvar dag, og trenar styrke faktisk så mykje som tre gonger i veka, og der får føtane stor belastning også, spesielt når eg løfter tunge vekter, som på markløft.

Markløft - personleg rekord 75kg (maksløft) ellers sånn rundt 55-60kg (5-10 reps) 

Treningsmessig går det altså virkeleg bra.
Min psykiske helse er derimot så som så, så lenge alt går sin gang, går det greitt, men eg lever fortsatt med små marginer når det gjeld belastning, det skal lite til for at det blir for mykje.
Men slik har det jo alltid vore.

Frå kveldstur med Lukas - når ein ikkje har det bra er det
viktig å legge merke til dei små positive og vakre tinga. 

Turane med Lukas er fine. Av og til så er me kanskje litt på forskjellige planetar, men så godt det er å tusle seg ein tur. Det hadde eg jo aldri funne på aleine.

Det er berre å ta ting som det kjem, og ikkje bli frustrert om eg må ta ein heil dag pause frå alle slags aktivitetar, og unnar hovudet mitt ein pause.

Selfie på brygga - berre la meg sove litt her nå...

Sommarvarmen har gjort godt.
Eg har elska den varmen som var!
Det er berre så mykje lettare å slappe av når det er varmt.
Og eg elskar sol og varme!

Frå badebrygga i Kviteseid. Og 28gradar i skyggen. Varmt i sola. NYDELEG.

Ein ting som eg har skjønt nå er at eg har forsømt svømminga. Den siste veka så svømte/bada eg heile tre gonger, dvs saman med ei venninne, så dagen etterpå aleine.

Svømming i Seljordsvatn. Det gir sommarfølelse, og triatlonfølelse!

To dagar seinare blei det også ein stopp på ein sykkeltur med innlagt bading.

Det var 28gradar i skyggen ved Statoil i Kviteseid.
Då droppa eg rett og slett singleten og sykla i Speedotopp.
Det er ein ganske seig bakke opp frå Kviteseid må vite!

Bratte bakkar ser aldri bratte ut på bildet. Denne her er heller ikkje så bratt,
men den er lang. Heile 5km. Men den er fin.

Det blei til at eg svømte i trishorts og speedotop og i nyyydeleg vatn ved brygga i Kviteseid. Eg har alltid med eit par svømmebriller og ei svømmehette i bagen bak setet på sykkelen nå på sommaren når eg plutseleg kan koma forbi eit vatn med god badetemperatur.

Svømmebriller og svømmehetter - "minimal swimming":D Men rosa er viktig ja.
Her er det på brygga i Kviteseid der vatnet var deeeeeeeileg varmt!

Kviteseid. Her legg kanalbåten til. Og her er det ofte fin temperatur i vatnet å bade i.
Spesielt når det blåsar frå riktig retning. Det var moro å svømme i bølgene. DIGG!

Det var heilt nydeleg å svømme med bar mage - herleg å kjenne vatnet rundt kroppen, utan begrensning av våtdrakt. Den følelsen har eg savna. Bølger var det også. Og ungar som trena på å stupe.
Det minte meg litt om mine somrar som lita jente, der me bada stort sett kvar dag (vanntemperaturen var eigentleg alltid bra om sommaren), og leika oss og herja i og rundt elva.
Så når det blir god badetemperatur her, og det lar seg svømme utan våtdrakt, då blir eg utruleg glad, då er sommerfølelsen her.

Yndlingsmotivet mitt, trur eg. Fjell og vatn og sommar og bading. Herleg!

Nydeleg.
Heaven.
Å du deilege sommar :)

Heile 7,5km i skogen - det går framover!

I dag var det så fint vêr så tidleg på dagen, og hodepinen så irriterande at eg bestemte meg for like greitt å koma meg ut med det same, og få litt frisk luft og sol på meg.
Lukas er jo alltid klar for tur og det er deileg å få lufta han ordentleg før lunsj, då har eg litt bedre tid (og samvittighet) til å gjera andre ting etterpå.

Sidan det var så varmt i dag tok eg like greitt på meg kort tights og treningstopp. Med bakkane her i skogen blir det nesten alltid svettedrivande turar, uansett om det er sommar eller vinter.
I dag var det også dagen for Fivefingers igjen.
Som planlagt så brukar eg Fivefingersane annankvar dag.

Vibram Fivefingers Spyridon MR min favoritt på tur i skogen!

Sjølv om eg har lyst til å bruke dei oftare, i alle fall i skogen.
Og etterkvart kan eg sikkert trygt gjera det. På asfalt ser eg ingen poeng med Fivefingers, men på ujamnt underlag i skogen, med steinar og røter og mose og myr og lauv og sand og grus så er dei berre så utruleg morsamme å ha på.
Eg diggar å gå og småløpe tur med Fivefingers!

For å ha hendene fri gjekk eg også i dag med belte der eg kunne feste bandet til Lukas, eg hadde nemleg også idag tenkt å legge inn små løpe"intervall".

Det har eg fram til nå gjort god erfaring med.
Både føtane ser ut til å akseptere det, kondisen blir bedre, koordinasjonen, balansen, nytelsen...

Apropos nytelse så var det ein rein nytelsestur i dag. Med solskinn og lite vind og og temperaturar rundt 18gradar var det reine sommarstemning.

Utsikt frå motbakken over Seljordsvatnet.

Eg tok det veldig med ro, og gjekk mykje,
Når eg løp, så jogga eg.
Eg tenkte eg ville gjera som Kenyanarane visstnok gjer, dei spring visst så sakte ofte at dei knapt kjem av flekken.
Det same gjorde eg i dag.
Og tok masse bilder.

Eg synst jo at vêret den siste tida har vore så skiftande at eg vil nyte finvêret så godt eg kan.
Så eg knipsa i veg.
Det blei mange stopp.
Og så blei det mange stopp fordi Lukas måtte bade og drikke.

Den første halvdelen var det berre motbakke på tørr grus på sørvendt bakke, så sola steikte godt og me stoppa ved alle vannpyttar og bekkar me kom forbi.
Stakkars Lukas blir veldig påvirka av varmen, og eg hadde ikkje akkurat lyst til å slepe han etter meg oppover bakkane.

Med ein del bekkar langs vegen kom forfriskningane med jamne mellomrom, og Lukas kunne til tider springe "laus i band" dvs med lang line slepande etter seg.
Starten på gå/løpeturen var heller tung, men så løsna det etterkvart.
Eg sprang nok sjeldan meir enn 30sekund av gangen, bakken er ganske bratt, og også på mine sprekare dagar har intervalla her vart frå 30-45 sekund, så det var godkjent.

Tilbake i skogen på mjuk sti og med halvskugge frå trea gjekk det litt raskare, og sidan stien førte oss sakte nedover, var det ganske uanstrengt og forfriskande å jogge her.
Her jogga eg kanskje ein km av gangen, to gonger.
Det var faktisk godt å jogge litt i halvskuggen!

Men i løpet av den 7,5km lange turen så trur eg kanskje at eg maksimalt "løp" halvparten av strekninga, og gjekk resten.
Det er bra.
Det kjendest lett og uanstrengt ut, og føtane mine protesterte ikkje heller i etterkant.

Sånne turar er herlege, og eg er så glad for at eg får det til.
At foten blir bedre og ikkje verre.
At kondisen veldig sakte, men sikkert, blir bedre.
Og sommaren er her.

Eg skal samle på inntrykk av slike turar, slik at eg har noko å sjå tilbake på når vintaren kjem.
Solen og varmen og dei gode turane med Lukas skal eg ta med meg.
Då kjenner eg at det er "helse i kvart steg" nesten.
Er berre deileg med sånne turar!

Bakketrening og nye Merrell Allout Rush

Både i går og i dag var eg ute på "bakketrening".
Det er det eg kallar det, i treningsdagboka, forkorta "bt".

Det er altså verken intervall, eller motbakkeløp, men det handlar om å ta seg opp ein bakke i litt raskare tempo og litt høgare intensitet enn det ein ville gjort om ein berre skulle nyte utsikten.

Klar for bakketrening!

For tida så går eg uansett mykje tur i skogen, gjerne på Fivefingers, for å trene opp føtane. Og kondisen.
I går skulle eg først berre ta den vanlege runden med Lukas, men så var det så godt å vera i skogen at eg like godt tok også ein liten topp. Den toppen likar eg godt, den er ikkje så høg men den er ganske bratt på den eine sida, og der kan ein småklatre litt på veg opp. Altså gjera det dei kallar for "scrambling" på engelsk.

Det er spesielt morsamt å bruke Fivefinger til å "scramble" med. Glatt berg har dei godt grep på. På våt mose og lav derimot var det mindre grep, men der trur eg er det ingen skotøy som dugar.

I dag skulle eg først trene styrke, men så var eg framleis ganske støl etter måndagens innsats, så då gav det meir meining å ta ein tur i skogen med Lukas.
Eg skal etterkvart trene føtane mine opp til å kunne bera meir vekt igjen, og derfor tok eg på meg ein liten løpesekk som då veidde ca 2kg. Ein kan jo ikkje starte med 10kg, ikkje sant?

Til hausten skal eg nemleg vera med igjen og gå pilegrimstur frå Grungedal til Røldal, og det er jo mange mil. Dessutan skal eg ha med dagstursekk, og sidan det er berre 2,5mnd igjen, så er det godt å venne føtane til. Eg har jo absolutt ikkje lyst til å gå på ein smell igjen og få plantarfa-skit igjen, slik som i fjor.
Nå skal eg ta tilvenninga s-a-k-t-e!

Turen i går blei på 6,4km med 315m stigning, så i dag ville eg helst ta litt fleire meter stigning og bittelitt lengre tur, men ikkje så altfor mykje meir.

Ein god regel er jo å auke belastninga med 5-10%. Så dette i dag skulle ikkje bli blodslit!
Tvert imot, eg hadde lyst til å kose meg.

Me må ha det litt gøy også, det er lov å kose seg på tur, også når det samtidig er "trening",

I staden for den eine planlagte runden blei det faktisk to rundar, for sola skinte så fint og i skogen var det ly for vinden, så eg tok rett og slett og snudde og tok same runden tilbake.
Heile turen blei på 7,75km med 475m stigning. Altså litt meir enn i går, heilt perfekt.
Mens eg bruka SPYRIDON Fivefinger i går, så bruka eg mine Merrellsko i dag.
Dei er fortsatt i testfasen.

Og etter å ha nå testa dei i ca to veker, er eg sikker: dei er utruleg stilige, har fine fargar, kjempegod mjuk sole med godt grep, tørkar fort, har supergod plass til tærne framme og gode lissar å knyte skoene med.

Merrell Allout Rush på sti.

Men - dei eignar seg nok best for flate grusvegar, stiar eller asfalt.
Så snart underlaget blir meir ujamnt, krevande, eller stien ligg litt på skrå i terrenget, så gir ikkje skoene tilstrekkeleg støtte.

Dvs, dei har godt grep mot underlaget, men dei er rett og slett veldig glatte og mjuke på innsida, slik at foten glir rundt i skoen. Nå brukar eg anten bambussokkar som er jo ganske glatte, eller tynne ullsokkar som også er forholdsvis glatte, men likevel så savnar eg god kontakt med skoen på innsida, føtane blir ikkje godt nok støtta, til dette er materialet litt for mjukt og glatt. Men knottane på sålen likar eg godt, dei har som sagt godt grep og lagar "god lyd" når ein går på asfalt (dei er ganske stille).

Det som eg likar veldig godt med skoen er at den er veldig god på hardt underlag som asfalt, betong og grusveg, der er dei heilt glimrande. Det virkar som eg ikkje treng å leite etter eit nytt par løpesko som kan brukas på asfalt, sidan dei har nok demping til mitt bruk.

Forøvrig så har dei liten "drop" dvs høgdeforskjell mellom hæl og tå, nemleg på 6mm. Eg har tru på at for mine føter og spesielt min rygg, så er det gunstig å redusere denne drop'en. Då har ryggen det bedre, og føtane slappar litt meir av, virker det som.

Merrell Allout Rush - utruleg fine, utruleg gode, plass til tærne og mjuk såle, 6mm drop, og her vist for det eg synst dei er eigna best: på jamnt underlag som f.eks.grusveg.

Eg diggar at skoane har så god plass til tærne, det er herleg, samtidig så sit dei som støypt rundt foten. Eg trur til og med at folk med breie føtar eller høg fotrygg vil kanskje synast at skoen er for smal eller trang, men dei går greitt for meg.
Dei har alt blitt ein trufast kvardags- og tursko, og som sagt, på fine stiar og grusvegar er dei heilt nydelege, så der skal dei nok blitt mykje brukt framover. For bakketreninga i dag gav meirsmak!

Utsikt frå bakketrening i dag. Vind- og solfylt og masse deileg skog!