Jakta på komforten.

Komfort kan vera så mangt.

Ei mjuk pute, ein god stol, eit godt sitteunderlag, eit godt sykkelsete, god sittestilling på temposykkelen...

Komfortabel på sykkelen, til og med på leigd sykkel,
 med medbrakt pedlar, sete og tempostyre (IM 70.3 Mallorca 2011).

For tida så er eg på jakt etter det siste.

Eg har innsett at eg er nøydd til å få løfta styret på temposykkelen min lenger opp viss eg skal bruke sykkelen på langdistansetriatlon. Den funkar fint på ein halv ironman der eg syklar 3,5t, men lengre enn dette og nakken min sviktar, trur eg.

Setet mitt må vera ganske høgt for å gje nok spelerom til mine lange bein, mens den korte ryggen min må strekke seg langt ned til tempostyret. Det går fint på korte distansar.

Avstanden mellom setet og styret er kort nok.
Men nårr styret er lågare enn setet,må eg passe på nakken min. 

Sjølv om sykkelen passar bra, hadde eg sykla ein fulldistanse ironman med denne sykkelen?

Alternativt kan eg bruke racer'n, men den er faktisk fortsatt for lang for min korte rygg. Sjølv om det gjekk jo fint i Frankfurt i 2010... så kva blir det, tru?
Eg har lyst til å satsar på temposykkelen min, og då tilpasse sittestillinga enda bedre. Til dette skal styret lenger opp. Så nå har sett meg ut eit såkalla "aero bar riser kit" frå Profile Design:

Dvs på bildet ovanfor er det  brukt fleire kit oppå einannan.

Kitet i seg sjølv består berre av skruer og av "mellomlegg" med ulik høgde:

Profile Design Bracket Riser Kit

Dette kitet er eg nå på jakt etter. Det ser ut som eg ikkje er den einaste, for mange plassar er den utsolgt. Like før eg trudde eg kunne bestille det, så oppdaga eg det var laga for styret med 31,8mm (såkalla "oversize"). Styret på temposykkelen min er det originale frå Quintana Roo og laga med 26,0mm. 

Original styre med ny tempobøyle (i såkalla "S-bent" form som eg likar best,
albustøttene er original (dvs frå VISION).

Akkurat nå så brukar eg adapter for at albustøttene til tempobøyla skal sitte riktig på, og det går fint og er ikkje uvanleg.

Men om eg nå også brukar fleire lause delar i tillegg, er det lurt, er det trygt?

Styret har 26,0mm, mens tempobøyla har feste laga for 31,8mm,
men det følgte med adapterringar.

Eg har kontakta Profile Design. Eg tippar på at dei ikkje anbefalar å bruke kittet på dette styret, sidan det då blir for mange delar, men kva veit eg?

Hadde eg enno hatt masse pengar eg kunne brukt, så hadde eg jo berre kjøpt eit heilt nytt tempostyret frå Profile Design og dermed kunna fått til bedre sitteposisjon. Men nå er pengane knappe, dvs sparepengane er brukt opp (pssssst....blant anna på ny våtdrakt som eg gledar meg til å blogge om :D).

Åi åi åi - eit lite glimt av skattepengane mine omjort til våtdrakt! NICE :) 

Det er eigentleg ganske spennande å sette seg inn i sykkelgeometri, dei forskjellige diametrane, sykkeldelane, typar av tempostyre osv, eg må jo innrømme at eg likar den tekniske delen også, og likar å montere og demontere og skru sjølv.  

Så me får sjå kva det blir til slutt!

Tidleg skal krøkes... (funne på Pinterest)

Gje jenta riktige sko og ho vil erobre verda!

Det går sakte men sikkert bedre og bedre med plantar fascitten. Heldigvis!
Eg har ikkje hatt vondt i hælen på fleire veker.
Men - borte er det ikkje, eg kjenner fortsatt at det luggar og "summer" og "prikkar" i hælen, og under foten... av og til så det kjem det eit lite urovekkande stikking i venstre hæl, altså motsatt av plantarfascittfoten min.
Jaja.

Nå når det er vår så er det blitt sjeldan eg brukar mine store mjuke og romslege KEEN-støvlar, som har så god plass til fotfoten dvs tærne.
Og når det er fint vêr, så er det berre Kwicky'ane som blir lufta.
Dei er så mjuke og gode, med god plass til tærne.

Dei er ganske breie framme, men best av alt, så er dei ganske flate inni skoen, og overmaterialete er så mjukt at ingenting hemmar føtane mine. Med elastiske skolisser blir dei kjempegode!

Framover så skal eg unne føtane mine gode sko.
Dei skal vera romslege, og ha god plass framme.
Etterkvart skal eg redusere "hæl-tå-drop" også,
dvs forskjellen i høgda i skosålen frå hæl til forfot.

Vibram Fivefingers (her: Spyridonmodellen) er "null-drop"-sko

Grunnen til dette er at eg kjenner kor mykje bedre haldning eg får av å bruke for eks.Vibram Fivefingers (VFFs), og heilt flate sandalar (med lite hæl-tå-drop). Det er noko med at korsryggen slappar av.

Men for meg er ikkje VFFs løysinga for skotøy i kvardagen, dvs eg har ikkje lyst til å bruke dei heile tida.
Kroppen treng også tilvenning.
Men dei er supergode, synst eg.
Eg har gradvis vent meg til å bruke mine VFF Spyridon, på både tur og litt løping (maks to minutt av gangen så langt), og lengste turen var i skogen sist fredag, på ein time.

Eg pleier å ha med mine Kwicky's også på tur, hengande på beltet eller kameraveska, i tilfellet føtane mine plutseleg skulle streike (Kwickysane er så utruleg lette at eg ikkje legg merke til at dei heng der. På godt og vondt - på ein tur i skogen så greidde eg å miste ein sko - så då var det berre å sprinte tilbake i skogen før mørket satt inn og leite - heldigvis fann eg skoen igjen!).

Det er utruleg deileg å gå tur i skogen med Fivefingers. Heilt nydeleg!
Eg elskar å kjenne underlaget, stein, røter, mose, jord, og at dei er så lette. Eg likar også at alle fem tær kan bevege seg uavhengig frå kvarandre.

Barbeint så kan den store tåa kan "halde seg fast" i ein sprekk, uavhengig av dei andre tærne.
Dette går også til ein viss grad an i Fivefingers.

Plass til alle fem tær.
Eg er heldig som har føtar som passar perfekt inn i Fivefingers.

Eg har også eit par VFFs til styrketrening inne, da med litt tynnare såle med mindre mønster. Dei er glimrande når ein skal kjenne underlaget, stillinga på ankelen, osv.

Eg unnar føtane mine ein "pause" frå Fivefingers ca annankvar dag, utan at dette er noko regel. Men eg brukar dei sjeldan dagleg.
Sist sundag var eg på stranda, og tok av meg skoene og gjekk likegreitt heilt barbeint.

Så nydeleg!
Følelse av sommar (om enn litt kjøleg), frihet og minner om barndomssomrane der me gjekk mykje barbeint. Og god trening til føtane er det også, og heilt gratis (kiling og au-au-au-fornemmelser inkludert).

All entusiasmen til tross så vil eg allikevel ta det gradvis med overgangen til "zero-drop" og er fortsatt på utkikk etter eigna sko.
Første prioritering er alltid god plass til tærne.

Samanlikning av Nike Free 5.0 (til høgre) mot mine Kwickys.
Nike skoene hadde god plass til tærne, og mjuk såle, det likte eg
(og fargane er jo sååå fine!)

Andre prioritering er hæl-tå-dropp på 0-10mm.
Kwickysane har 10mm, og litt demping, så ideelt sett vil eg har ein sko med 4-8mm drop og middels demping (siste for komfortens skyld).
Godt mønster i sålen hadde vore kjekt sidan eg går mykje tur med Lukas i skogen.

Kjekt med godt mønster under skoene for ikkje å bli dratt
ned i elva av Lukas når me går tur.

Så då bestilte eg meg to par Merrellsko, i to forskjellige størrelsar, og er spent på om dei passar. Merrell har eg god erfaring med frå både vinterstøvlar og sandaler, så det blir spennande korleis løpeskoene deira blir.

Det er ganske artig å utforske skoverden, og eg må innrømme at eg har blitt litt hekta på sko (igjen).

Svømmehud via internett.

"Your order has been placed".
Høyrest det velkjent ut?

Eg likar nettshopping, eg må jo berre innrømme det.
Etter at eg for mange år kvitta meg med skepsisen ovanfor netthandel, så har det sidan berre vore positivt.
Det har strømma inn mykje treningsutstyr i posten gjennom åra.

Med eit tastetrykk så har du plutseleg bestilt!

Klart, du kan bomme på størrelse.
Plagget eller skoene kan vera heilt annleis enn dei ser ut på bilder.
Men eg tek no gjerne ein sjans.
Delvis fordi eg synst det er spennande, og likar litt av denne uskyldige spenninga i kvardagen, og delvis fordi eg rett og slett bur for langt unna butikkar som har det sortimentet av utstyret eg treng.

Eg trivst med å bu på bygda.
Så lenge eg har internet får eg jo tak i det meste som ellers er litt utanfor rekkevidde...

Eg er også kravstor når det gjeld kundeservice og rådgiving.
Før eg kjøper meg noko nytt, så har eg som regel gjort grundig research.
Lest utstyrstestar opp og ned (i alle fall på dyrare utstyr), gjort samalikningar med alternative produkt, lest om materialet osv.
Så sjølv om eg også set pris på å handle utstyr i ein fysisk butikk så likar eg ikkje når eg møter ein kundebehandlar i butikken som fortel meg ting eg alt veit : "Da treng du nøytrale løpesko" "Da har du størrelse 38-39" eller ting som ikkje stemmar: "du burde ha høge fjellsko og ikkje låge"
Blir eg ikkje høyrt, mistar eg lysten til å handle.
Enkelt og greitt.

Viss noko prøver å selge meg noko eg ikkje har tru på -
då mistar eg lysten - ja då ser eg kanskje slik ut
(sjølv om eg hadde det moro på bildet - var berre veldig fokusert :D)

Internettshopping har stort sett gått greitt.
Klart eg har bomma med størrelsen innimellom.
Men da er det jo berre å anten sende skoene tilbake, eller selge vidare.
Ei sprek venninne og dattera hennes har same skostørrelse som meg og har tatt imot både terrengløpesko og adidasløpetights (kva er det med adidas og dei små størrelsane deira???).
Riktig temposykkel i riktig størrelse, og utan ein einaste skramme, kom i posten heilt frå Storbritannia, så den blei ikkje bytta!

Ifjor bestilte eg meg ny våtdrakt frå Sailfish.
Sidan eg hadde prøvd modellar frå Sailfish før, hadde eg tru på at den ville passe. Og jo, den passa bra, men akk nei, så lang den var i ryggen? Den tok til og med inn vatn når eg svømte.
Sukk...

Ok, ein SER at det er for mykje materiale øverst.
Bildet er frå i fjor.

Sidan Sailfishdrakta er laga av så bra materiale, og utruleg fin, så sat det langt inne å selge den.
Men så blei eg kjent med ei førstegongstriatletjente på Bøsprinten som kanskje kunne tenkt seg å prøve drakta (kan hende eg bidro litt til at ho til slutt skjønte at ho trengte ei våtdrakt - ehem), og eg var ganske sikker på at den fine Sailfishdrakta mi ville passe henne bra.

Som tenkt, så gjort, så for eit par-tre veker sidan blei drakta pakka ned i ei eske og sendt nedover i fylket. Ha det, gode Sailfishdrakta mi...!
Og nå kan den glede seg til mange svømmeturar nå, for den passa visst godt og jenta er fornøydd!
(Etter samtale med kundeservice frå Sailfish blei eg forresten fortald at denne Vibrantmodellen frå 2013 var ekstra lang i ryggen - det har dei endra igjen frå 2014 av).

I dag så bestilte eg meg altså ny våtdrakt.
Eller, eigentleg så er det strengt tatt ingen våtdrakt, men ei svømmehud - eit "swimskin".
Det betyr at den er mest laga for svømmarar som ikkje treng ekstra oppdrift i form av tjukk neopren, og heller ikkje isolasjonen som du får frå det tjukkare materialet i ei vanleg våtdrakt.
Etter forsiktig råd frå Sailfishkundeservice valgte eg meg også ein størrelse mindre (skummelt!!).

Den ser nå bra ut. Men alt frå Sailfish ser bra ut.
Er så spent om den passar bra også!

Eit "swimskin" er også meir fleksibelt og skal gje større bevegelighet i skuldrane, og det er akkurat dette eg er ut etter.

Svømmehud på engelsk heiter nok "webbing". Bra for andungen,
veit ikkje korleis den hadde sett ut med våtdrakt på :D

Triatlonvåtdrakter som er laga for "gode" svømmarar er som regel såpass dyre (4-6000kr) at eg aldri har vurdert å spare til ei slik drakt eingong.
Men nå blir det altså "svømmehud".

Eg har faktisk eit "swimskin" frå før, frå Aqua Sphere. Utan armar.
Super behageleg å ha på og svømme i,
men den tek inn vatn øverst,
og eignar seg derfor lite til å svømme konkurranse
(den er visst også for lang i ryggen for meg, jaja, størrelse small)

Vêret er for tida nydeleg over det heile landet (trur eg i alle fall, sorry dikkøn som har dårleg vêr, men uttrykket "over det heile landet" er berre så bra :D) og eg er littegrann i pre-race modus, det er nå berre ein månad igjen til IM 70.3 Haugesund, og eg kjenner at eg heng litt etter med treninga mi.

Eg skulle forlengst hatt fleire lengre sykkelturar.
Og løpeturar.
Pinsesundagen blei det ein løpetur på 15km, og det kjendte eg godt i låra dagen etterpå, spesielt sidan eg ikkje tok det så roleg som planlagt.

Eg snudde her. Neste gong løper eg kanskje enda litt lengre.
Jepp. Kanskje når eg ikkje har blemme under foten?

Men moro var det.
Eg kosa meg.
Motivasjonen er god, og vêret er bra.
Solskinnet inviterar til trening, for min del.
Snart må eg vel også få teste vanntemperaturen her og sjekke om sjøormen har kome seg godt gjennom vinteren...

Og så må eg fikse blemme. Stoor blemme. Fytti.
Føtane mine er visst ikkje lenger vant til å løpe 15km i varmen...

HUUUUURRRRRAAAAAAA!!!!

I dag kl 9:45 fekk eg ein mystisk telefon av eit nummer eg ikkje hadde vore borti før.
Midt i jolefrokosten saman med venner.
Eg rakk ikkje ta den.
Skeptisk.
Men nysgjerrigheten tok overhand til slutt.

Eg fann ut at nummeret tilhøyrte racedirector for IM 70.3 Haugesund.
WHAT?

Eg ringte opp att eit kvarter seinare.
Då fekk eg gladmelding om at eg hadde vunne i jolekonkurransen til IM 70.3 Haugesund!

HUUUURRRAAAAA!

Samtidig tikka det inn ein epost frå Haugeund.
Premien inneber startkontingent til IM 70.3 Haugesund, overnatting på hotel i konkurranseveka, og coaching med DAVE SCOTT (mangfoldig IM Hawaii Worldchampion frå den tida IRONMAN triatlon blei til).

For ei fantastisk jolegave eg har fått!!
Eg er berre sååååå happy :) :)

Fortsatt god jol!

Likar du å bli våt på beina?

Viss svaret er JA, så er vel dette blogginnlegget ikkje noko spennande lesestoff for deg.

Hausten er jo her fortsatt for fullt, og november visar seg virkeleg frå sin mørkaste side for tida. For ikkje å snakke om tåka og regnet.

Så kva slags fottøy skal ei bruke når ein løper ute i terrenget nå, når det er så blautt?
Eg synst det går fint å styre unna store vannpyttar når eg spring langs vegen, men på seine haustkveldar på våte stiar i skogen er det ikkje til å unngå å bli våt på beina.

Tidlegare denne sommaren har eg hatt lyst på terrengløpesko med Gore-tex membran.
Akkurat for å halde føtane tørre lengst mogleg.
Men så er jo løpesko berre løpesko og ikkje støvlar, og mykje av vatnet vil jo etterkvart renne inn ovanfrå og ein kan dermed bli like våt på beina som med vanlege løpesko.
Og det kan til og med vera verre, sidan Gore-texmemabranen ikkje slepper ut vatnet.

Men eg måtte i alle fall prøve og fann meg eit par terrengløpesko frå New Balance. Sidan dei var på salg, var det ikkje så mykje å gjera feil.
Og ja, i våt grass og på vått underlag så held dei jo vatn unna ei lita stund.
Spesielt i kombinasjon med ullsokkar så får ein ikkje denne følelsen av å stadig få påfyll av iskaldt vatn sigande inn mot føtane.

Terrengløpesko frå New Balance med Gore-texmembran.
Ikkje dei sprekaste fargane, men den gjer nytten.

Ei anna løysing på utfordringa løping/sykling i regn er å bruke membransokkar.
Eg har vore skeptisk mot dette før, spesielt Gore-tex kan eg umogleg tenke meg at skal vera bra nok, med tanke på at den både skal puste OG halde vatnet ut, med så mykje belastning ein membran får trykt saman av foten i ein sko?

Men det finst andre membranar også, og produsenten Sealskinz lagar altså sokkar med membran.
For eit år sida så investerte eg i eit slikt par sokkar/strømpar.
Dei er ganske dyre, men med litt leiting i nettbutikkar, så er dei ikkje mykre dyrare enn gode sokkar i Norge.

Eg var skeptisk her også.
Korleis ville passformen vera?
Dei MÅ jo føre til gnagsår, for korleis skal sokkane med ein membran kunne få plass i ein sko når dei ikkje er like fleksible som vanlege sokkar?
Vil det lukte?
Vil det bli klamt?

Vil det lekke inn vatn likevel?

Nå har eg testa desse sokkane ganske lenge, på mange forskjellige måtar.
Dvs, på løpetur i vanlege løpesko, i terrenget i styrtregn, i  vanlege sko i snø, i turstøvlar som hadde Gore-texmembran, i terrengløpesko med Gore-texmembran, på rusleturar, på motbakkeløpeturar osv.

Sealskinz Mid Length Thermal Sock er den eg har.

Min erfaring visar at dei fungerar veldig bra.
Passformen er utruleg nok bra.
Sokkane sit som små fleksible "støvlar" på føtane, og er litt elastike.
Eg har ALDRI hatt gnagsår - brukt dei på flat mark, motbakke, bratt nedoverbakke, ja eg har også brukt dei istadenfor vanlege sokkar når eg hadde blemmer/gnagsår frå andre sko.

Sealskinz'ane i kombinasjon med asfalt-ASICS på topptur.
Dette var i juli i år.

Dei dannar ikkje spesielt vond lukt, også om eg ikkje vaskar dei mellom kvar gong eg brukar dei, men berre tørkar og luftar dei godt (dei har Merinoull på innsida, kan ha ein effekt her?).
Det blir sjeldan klamt, men midt på sommaren så er den halvtjukke typen sokkar eg brukar, litt i varmaste laget - det fint visst ein tynnare variant også.
Det kan hende det lekkar vatn gjennom, men eg har aldri kjent dette.


I kombinasjon med løpesko med Gore-texmembra er dei glimrande, synst eg.
I terrengløp/kon konkurransar hadde dei vel etterkvart mista sin funksjon, då ville eg nok brukt løpesko utan membran og vanlege sokkar, det er mykje bedre at vatnet renn ut av skoene igjen enn å prøve å halde det ut.

Og det går an å springe FORT med sokkane også :D
Dette bildet er tatt i september i år.

Men til trening er dei gode og varme å ha på, kjennest mjuke på foten og som sagt, eg har berre gode erfaringar.
Desse sokkane er min absolutt favoritt når eg skal ut og løpe.
Eg vurderar å kjøpe eit reservepar, for dei kan vel ikkje vare evig, så mykje som eg brukar dei?
Det er nemleg stor sjans for at dei blir med på tur i dag også...

(Dette er forresten produktanbefaling som eg velger sjølv å skrive, eg blir ikkje sponsa av nokon av ovannevnde produsentane. Ikkje av andre produsentar, for den saks skyld.)

Ønskeliste - sykkelutstyr

Dette innlegget er oppretta 8.desember 2009.
(men for å unngå at eg til stadig blir utsett for denne ønskelista fram til eg skriv neste innlegg i bloggen min, har eg arkivert den til 6.desember)

I anledning 6.desember har eg oppretta ei utstyrs-ønskeliste.
Det er nemleg NIKOLAUS-dag i ein del europeiske land, for eksempel Tyskland.
Og då kjem det NIKOLAUS-nissen til alle barn med gåver.
Og det er ein fin tradisjon, sidan ventetida fram til jol blir litt kortare.

Nikolaus kom ikkje til meg med gåver i år, og derfor har eg laga meg ei ønskeliste. Denne gongen handlar den om

SYKKELUTSTYR

Utstyr eg har lyst på, kunne hatt, planlegg å skaffe meg, aldri kunne tenkt meg å hatt, eller har frå før, og så vidare.
På grunn av min framleis skrale økonomien er mykje av utstyret her ikkje aktuelt for meg.
Derfor kan ikkje innlegget her ligge i bloggen min synleg fram til neste innlegg.

Dessverre. Slik er det etter over 7år studenttilværelse kombinert med lite produktiv psykisk helse.
Men - eg har blitt flink til å prioritere, kikke etter utstyr og benytte meg av min sjarm til å forhandle meg fram til rabattar hos lokale forhandlarar (takk enda ein gong til Intersport Seljord som er generøs og gir meg rabatt og hjelper meg med sykkelen min (gratis), men også G-Sport i Bø, der eg fekk kjøpt løpebuksar til redusert pris ei veke før min andre maraton i 2008; Sport 1 i Seljord er også snill og gir meg rabatt om eg spør. Brukås i Bø er grei av og til, men her må eg ofte spela på heile sjarmoffensiven, noko eg ikkje alltid er i stemning til).

Her skal det handle om sykkelutstyr.

Pedalar:

Eg treng pedalar til ChiCqilo. Den låner fortsatt pedalane frå landeveissykkelen min. Men dette er ikkje noko løysing lenger.
Eg har MTB-pedalar på landeveissykkelen, slik at eg kan bruke mine kombisykkelsko på både terrengsykkelen min og landeveissykkelen min.
For å unngå å to par sko og to forskjellige pedalsystem har eg bestemt meg for å halde meg til PDS-pedalar, men for å auke overflata og dermed auke kraftoverføringa, skal eg etterkvart skaffe meg desse pedalane:

Shimano, PD-A520

• Farge: Sølv
• Aksel: CrMo (stål)
• Kropp: Aluminium
• Klosser: SH-M51 SPD (medfølger)
• Vekt: 315 gram per sett

Det er ein pedal for både terrengsykling og landeveissykling, med SPD-klossar, men med større bereflate enn dei vanlege terrengpedalane.
Fine er dei også. Har kobling berre på den eine sida (utan at det er tilrettelagt for bruk utan sykkelsko på den andre sida), men det er greitt.

eller:

Shimano 505 SPD

• Farge: Sølv (ikkje svart som på bildet)
• Aksel: CrMo (stål)
• Kropp: Aluminium
• Klosser: SPD (medfølger)
• Vekt:?

Det er slike eg har på racersykkelen min, og same SPD-kombipedalar på terreng- og brukssykkelen min. Dei kostar heile 250kr mindre enn A520.
Stilige? Jo da, det er tross alt berre pedalar. Skulle gjerne hatt dei i svart, slik at dei passar endå betre til ChiCqiloen, men til slutt så blir dei jo dekka av mine superkule sykkelsko :D

eller:

Shimano 520 SPD

• Farge: Sort
• Aksel: CrMo (stål)
• Kropp: Aluminium
• Klosser: SH-M51 SPD (medfølger)
• Vekt: 380 gram per sett

Jepp, her er dei, nesten dei same som 505, forskjellen er at dei er regulerbar i spenninga. Pris? Ein femtilapp dyrare enn 505.
Hm... det spørs om ikkje prisen vil avgjera valget her... eg treng nemleg også ei hurtigkobling = stikkaksling til ChiCqilo, sidan akslinga bak ikkje er kompatibel med sykkelrulla mi...

Då er det kanskje følgjande som er aktuelt:

Tacx, T1402, Hurtigkobling

Omtale frå www.bikeshop.no:

"STIKKAKSEL TIL RULLEBRUK

Stikkaksel til bakhjulet fra Tacx. Perfekt hvis du skal sette sykkelen din på rulla i vinter!"

Pris: 63kr :-) svært forbrukervenleg pris.
Og sidan rulla mi (takk for langtidslånet, Caroline!) er også frå Tacx, kan eg vel gå ut ifrå at koblinga passar.