Nye mål i sikte!

Nå er det bestemt!
Eg har brukt ein del tid på å finne ut kva måla for sesong 2011 skal vera.
Sidan Ironman Regensburg er alt bestilt og bestemt, men alt for lenge til, så har eg altså meldt meg på til ein halv Ironman.
Og valget falt på.... ta-ta-ta-taaaaa:

Denne halve Ironman er altså eit nytt påfunn frå IRONMAN-gjengen, og denne blir arrangert i midten av mai, og sidan den er på Mallorca, så blei det altfor fristande. Ein liten tur te ein tidleg vår i mildt middelhavsklima? Ja takk!
Sjølv om innhogget i kontoen var smertefult og skummelt, så er det gjort nå, og eg ser fram til sjølve konkurransen, og ikkje minst, til å ha eit konkret mål å trene imot.

Den siste tida har treninga bore preg av innfallsmetoden som eg likar så godt, samtidig som eg prøva likevel å få plass til eit par løpeøkter og eit par sykkelturar. Men mest fokus har eg på styrketrening akkurat nå, sidan muskelmasse og -styrke tek lengst tid å bygge opp, og eg av erfaring kuttar ut mesteparten av denne treninga når ein Ironman nærmar seg. Rett og slett av tids- og energimangel.
For tida så går det fint å trene litt styrke etter ei sykkeløkt på 90min.
Men etter ein sykkeltur på 4timar???
Neppe...
Så dei siste to vekene har eg trena ganske variert eigentleg.
Fokuset har vore på uthaldenhet ved låg til middels intensitet. Eg skal bygge ein god basisuthaldenhet, gjerne kombinært med muskulær uthaldenhet. Lengde framfor fart.
Eg har også gått meir tur, derav turar i terreng/fellet på meir enn fire-fem timar ein gong i veka, der intensiteten stort sett er ganske låg, og oppakninga lett, og opplevinga av naturen rundt står i fokus framfor mjølkesyre i beina...
Eg har samla litt inntrykk frå både trening og mosjon gjennom dei siste to vekene:

Fjellturar

Mønster i isen på ei tjønn på Seljordsheii. Islaget var såpass tynt at det faktisk bukta seg i takt med bølgjene i vatnet under!

Utruleg artig isformasjon over ein liten bekk. Dette var på tur i gamal "urskog" i Kviteseid.

Løpeturar

Eg prøvar å springe minst eit par gonger i veka, ved låg intensitet. Den eine turen pleier å vera på rundt ein time, den kortare på rundt 45min. Binna er alltid med, og sjølv om det har blitt haust, så er badesesongen enno ikkje slutt for henne...

Binna kjøler labbane sine i Seljordsvatnet.

Me har hatt så mange fine haustdagar i det siste. Denne løpeturen bruka eg meir tid på å ta bilder enn på løpinga, trur eg.

"Tuft". Installasjon på Nes i Seljord. Mellom E134 og vatnet. Kult!

Utsikt frå ein løpetur på kvelden. Eg må innrømme at eg likar godt å springe når det er mørkt. Pussig?

Sykling

Det har ikkje blitt så mykje "systematisk" sykling som eg hadde planlagt. Men dei sykkelturane heim frå jobb krev jo litt muskelstyrke i motbakken, og om dette så berre varar i eit kvarter, så har det vel litt treningseffekt?
Ellers har eg satt ChiCqiloen på rulle og sykla i stoga. Og bytta styretape til ChiCqiloen!! Til rosa!

Frå svart til rosa. Eg var litt usikker om det ville bli fint. Men det blei det!

ChiCqilo blei ganske tøff med rosa styretape!

Rusleturar
Eg er ute med Binna nesten dagleg. Det hender at eg er så sliten på kvelden at eg droppar den eine eller andre turen og prøvar å tilbringe litt "kvalitetstid" med Binna inne i staden for. Men stort sett er me ute ein gong om dagen.

Rusletur. Gamle Gullnesveg i Seljord på ein fin haustdag i oktober 2010.

Det er derfor Binna er så glad i rusleturar i sentrum. Det er godbitar å finne! Her var ho så heldig og fann ein pose med tre kanelbollar. Eg let ho ete opp alle tre...

Svømming

Eg tok og svømmte for første gong denne hausten. Seljord svømmehall har opna igjen, og dermed har innesvømmesesongen starta.


Styrketrening

Eg har trent styrke to gonger i veka sidan august, og prøvar å halde fram med det til sommaren neste år. Eg har så godt av å trene styrke, spesielt når eg trenar kjernemuskulaturen som mage og rygg, og skuldrene og armane. Til øvingane mine brukar eg både manualar, treningsball, theraband, hoppetau, ankel/handleddsvektar, stang som heng frå taket... og god musikk sjølvsagt.

Restitusjon

Restitusjon er viktig. Og eg har blitt flinkare til å ta meg tid til denne.

Figuren visar superkompensasjon, effekten av riktig forhold mellom training og restitusjon. Tatt frå nettsida: www.pponline.co.uk, som er ei kjelde til mykje god informasjon om trening.

 Restitusjon (kvile)er i alle fall noko som Binna er expert på, og eg let meg gjerne inspirere av henne:

Binna "restituerar"seg. Eg held ho meir enn gjerne med selskap. Så koseleg som dette ser ut! :)

Breathtaking view (literally)

Det finst vel ikkje noko godt tilsvarande uttrykk på norsk?
På tysk hadde eg valgt atemberaubende Aussicht, noko som betyr akkurat det same som breathtaking view. For om utsikten frå sykkelsetet i går var fin, så var utsikten på løpeturen i dag breathtaking. Bokstaveleg talt.
Pusten har nemleg ikkje vore god i dag.
Det er merkeleg.

På sykkeltur til Kviteseid. Med temposykkel.

I går var eg ute og sykla, og formen var veldig god. Pusten var god. Til tross for at det var iskaldt ute, og at eg var for dårleg kledd, og at eg sykla ein del lengre bakkar, og låg i tempostyre ein del av tida, så var pusten god.
Og det var ein herleg følelse.

Mellom Kviteseid og Brunkeberg, 5km bakke. Sola varma godt i ryggen. Det trengte eg, etter den iskalde turen ned mot Kviteseid...

Men i dag?
Eg skulle ut og utforske ei ny løperute. Mesteparten av underlaget der er grus, og vegen går langs Vallaråi i Seljord, elva som renn frå Flatsjå i Flatdal ned til Seljord.
I dette fine haustværet tenkte eg meg at det ville vera ekstra fint med fin utsikt, som det er på denne løypa.

Vallaråi ved Lakshøl. Sett frå Seljord.

Og utsikten var upåklageleg. 

Eg stoppa fleire gonger for å ta bilde.

Binna lurar på kvifor me skal stoppe heile tida og ventar på klarsignal til å springe vidare.

Og godt var det med mange stoppar, fordi mellomgulvet var ikkje samarbeidsvillig, og eg trengte mange pausar.
Eg fekk rett og slett ikkje trekt pusten godt nok.
Og då blir det nesten det same om eg spring fort eller berre joggar sakte.
Til og med då eg berre gjekk i rusletempo, så var eg nødd til å stoppe for å trekke pusten.
Og sidan pusten ikkje kom, så stoppa eg og prøva å gjespe.
Luft!
Eg trengte meir luft.

Eg ser på utsikten. Den er jo fin?

Binna delar nok ikkje alltid min entusiasme over utsikten.

Vallaråi med  E134 i bakgrunnen,stamvegen mellom Oslo og Bergen. Ikkje så veldig markant akkurat her...

Eg har lurt på korleis det ser ut når eg småspring langs vegen, stoppar opp og prøvar å gjeeeespe. Nåja, eg får la vera å tenke på det.
Eg vil heller tenke på den fine naturen som var rundt meg i dag.
Så skal eg analysere og finne ut samanhengar seinare.
Av og til må eg vel berre godta at utsikten kan ta pusten frå meg...

Vallaråi skal fram. Satajuvet.

 

 

Binna har for lengst bada ferdig og skjønner ikkje kva me ventar på nå.

Haustvêret var nydeleg i dag. Og det går det an å nyte sjølv om pusten ikkje er som den skal...

Det er i motbakke det går oppover

seier dei.
Nåja.
At ein motbakke kjennest i beina, er jo ingen nyhet. Men motbakken eg løp i dag kjendest eigentleg veldig godt i alle fall. Sidan den planlagte organiserte turen for i dag ikkje fann stad, laga eg meg mitt eige turopplegg.

Planlagt motbakkeløp. Circa 300 høgdemeter.

Skogen med sine haustfargar var ekstremt fristande, og eg kunne ikkje motstå.
Nå som eg hadde ein heilt dag til disposisjon!
Eg kunne bruke akkurat så lang tid eg ville, velge akkurat den stien eg hadde lyst på, ta pausar når eg ville, ta så mange bilder eg ville...
Og det var akkurat det eg gjorde.

Omtrent fem minuttar ifrå der eg bur. Gamalt kraftverk kanskje? I alle fall er det starten på stien.

Sidan "Tveitgrendtunet opp" har eg fått meirsmak på motbakkeløp. I alle fall motbakkeløp i mitt eige tempo.
I dag plukka eg meg ut ei løype som eg aldri hadde løpt før.
Og turen blei så fin!
Haustfargane, himmelen, sola, veksling av lys og skygge gjennom skogen, lyden av lauv i vinden, og grusen under løpeskoene, Binna som er sprek som alltid og småtravar lettbeint i motbakkane...

Fantastisk! Ein benk. Med utsikt.

Utsikt mot Seljordsvatnet, mot sør.

Godt med ein liten pustepause i motbakkane...

Dess lengre motbakken blei, dess finare blei utsikten.

Godt at det var mange "drikkestasjonar" undervegs...

Kivledalsvegen. Mot nord. Utruleg fin grusveg å løpe på.

Etter over ein time med løp frista det godt med deileg fjellvatn overalt.

Vatnet smakte så utruleg godt at eg måtte ta bilde av det.

Vatnet smakte godt, og såg faktisk også ganske fint ut.

Binna kosa seg skikkeleg også. Her måtte ho berre rulle seg mange gonger i lyng og mose.

Binna blir 10år gamal i november, noko som visstnok skal tilsvare 70 menneskeår, og framleis er ho utruleg sprek.Det slår meg alltid at ho i motbakkane ikkje saknar farten, men travar ganske lettbeint og uanstrengt vidare. Eg skjønner ikkje korleis ho gjer det.
Men  eg håpar at eg kan springe like lettbeint som henne når eg fyller 70 år...