♫ "Jeg syklet tur i skogen, og søkte skogens ro." ♫

Det går fortsatt an å sykle!
Akkurat idag var det jo faktisk heile sju varmegradar og opphaldsvêr, men også siste veka då det var kuldegradar, så tok eg meg ein sykkeltur i skogen.

Spesielt etter at den nye Hardrocx'en har kome i huset mitt så blir eg heile tida frista til å sykle, for sykkelen er så mykje lettare enn den gamle.
Både med tanke på vekt, men også sidan alle delar er fortsatt nye og velsmurte.
Eg elskar rett og slett å sykle med den!
Med den låge vintersola gjennom trærne var det ein kjempefin stemming i skogen.
Stiane var tørre, og det var berre delvis is.

Det er ikkje farleg med isete partier på stien, ein må berre passe på at ein ikkje bremser, svinger eller tråkkar.
Berre la sykkelen trille over ;)

Eg må ha sykla gjennom halvfrosen mose, for då eg kom opp på toppen av ein lang bakke, då var det is på felgen. Kjekt at eg fann ut, for med felgbremsar er det viktig å bli kvitt isen før ein set utfor igjen.

Ellers er jo bremseeffekten minimal...

Is på felgen! 

Det er ganske effektiv kondis- og styrketrening å sykle i terrenget. Spesielt med lange mot- og utforbakkar slik som der eg sykla.
Blir stien for bratt, er det jo god trening å dytte sykkelen. Eller bære den.
Terrengsykling kan bli trening for heile kroppen!

Pussig at motbakkar aldri ser bratte ut på bilder...

Stort sett gjekk det an å sykle både oppover og nedover. Og måtte eg av sykkelen, så bar eg den vidare. Det er god trening det også.
Ellers er læringskurva mi for stisykling også ganske bratt, for der eg tidlegare ikkje turde å sykle, kan eg nå med riktig teknikk koma meg heilskinna ned.
Eller opp.

Eg er så glad for at eg investerte i ny sykkel altså!
Har blitt skikkeleg glad i den!

Den nye Hardrocx'en min, aka "Black Beauty"

"Black Beauty" er jo ikkje berre svart, og med litt oransj på ramma så passar den perfekt inn i haustskogen:

Heile økta varte berre i ein knapp time, men jaggu er det effektiv trening, eg trur eg var bort i alle fem treningssoner!
Eg heldt også varmen godt,  heilt til sola var i ferd med å gå ned, for då droppa temperaturen fort.
Tærne mine var iskalde då eg kom meg heim!

Sjølv om eg gledar meg til snøen kjem, så synst eg det er HEILT TOPP at det fortsett er bart i skogen.
Hurra for haustsykling!
Kan ikkje motstå så fine forhold altså..

Fem stjerners ull-BH!

Ja så er det blitt frostgradar ute, det er blitt meir vinterlandskap her, og då kjem so alltid spørsmål opp om ein skal trene i kuldegradar eller ikkje.
Det skal ikkje eg svare på.
Eg gjer dette, og om det er skadeleg eller ikkje, så får me sjå.
Noko juling må ein jo ta her i livet, og nokre fysiske frostskader er ikkje det verste ein kan bli ramma av (eg snakkar ikkje om tredjegradars forfrysning med påfølgande kolbrann og amputasjon, men det skjønte de vel?).

Men ein ting som bør tas alvorleg derimot, er puppefrys.
DET er ein ting me ikkje skal ha!
Nå er det så vidt eg veit ikkje blitt rapport fryseskader på puppane i følge vanleg trening i kaldt vêr, men nå har eg heller ikkje undersøkt dette nærmare (og skrekk og gru, det skal eg heller ikkje gjera i framtida).

Men som alle kvinner veit:
Det er ikkje moro å trene og mosjonere ute i kulda med ein iskald klissblaut BH som klistrar seg fast til huden og sug all varmen ut av kroppen.
Ull er tingen her, det er jo ikkje noko nytt?

Favoritten min: 100% merinoull

Sjølv om ullageret mitt er forholdvis godt fylt opp, så mangla eg heilt klart ein sports-BH i ull.
Den som eg hadde, frå Devold, er rett og slett blitt borte (liten og svart, lurar p kor den gøymer seg hen???).
Eg trengte ein ny.
Mange timar med surfing på internettes uendelege ullbølger gav ikkje noko tilfredsstillande resultat med tanke på pris, utforming og farge.
Men så snubla eg over Sport Collection Wool frå Pierre Robert.

Vanlegvis så er det gjerne blanda inn litt syntetisk materiale i ull-BHar, for å gjera dei meir robuste og slitesterke. Eg vil derimot berre ha rein merinoull, 100%.
Og det var denne:

Rett ut av emballasjen - merk at fargen er eigentleg meir lilla enn rosa -
det er innelyset som gjorde at den ser meir pink ut -
på det første bildet i innlegget er fargen meir riktig!

Bortsett frå strikken, så er den alts 100% merinoull.
Til tre hundrelappar var prisen veldig ok, synst eg, og i alle fall verdt forsøket.
Dessutan kunne eg støtte den vesle COOP-butikken på Gvarv, og eg har sans for å støtte butikkar på små plassar.
BH-en er utruleg fin, synst eg.
Lilla farge med turkisblå kontrastsaumar.
Eg kunne ikkje ha gjort det bedre!
Flate saumar.
Den består av to lag ullstoff, utsida er lilla, og innsida er blå. Men den er ikkje vendbar!
På innsida er stoffets maskeretning rotert 90gradar, noko som gir meir støtte, og den er også meir formsydd enn den enklare utsida:

Vrangsida - den er BLÅ. Ikkje sånn aubergine,
eit par sømmer går fint på utsida av puppane.

Den har klassisk sportsbh-design, med racerback og forholdsvis mykje stoff framme.
Den gir god nok bevegelighet for skuldrane og armane samtidig som den gir god støtte framme (nå har eg ikkje så altfor mykje å støtte ( "eplestørrelse - ei handfull" fekk eg høyre ein gong :D ).

Racerback - eit must for ein sportsbh, synst eg.

Eg testa BHen på tur med sekk i skogen, på løpetur, på sykkeltur (jepp, det går forsatt an å sykle), og under vanleg kvardagsbruk - og den bestod alle testar!
Mjuk og behageleg, eg gløymde rett og slett at eg hadde den på.
Eg har enda ikkje vaska den, faktisk, for den luktar forsatt ingenting.
Så eg kan ikkje uttale meg om korleis den tåler vask.
Den kan vaskast i maskin, men eg skal prøve å gjera det minst mogleg. Kanskje blir det heller ein forsiktig handvask, for å skåne fibrane mest mogleg.
Ikkje veit eg korleis den er etter lang bruk heller.
Men eg er optimistisk!

Flate sømmer som ein ikkje kjenner.

Det ser ut som eit skikkeleg kvalitetsplagg. Og ei ulltrøye som eg har frå før frå Pierre Robert har i alle fall vist seg å vera av god kvalitet.
Såpass optimistisk er eg til dette plagget at eg alt har bestilt meg ein BH til, i blå:

Eg har også bestilt denne! Eg MÅ berre ha ein til!

Fram til 31.12 dette året er det fraktfritt på alt i Pierre Rober sin nettbutikk (oi, nå følte eg meg igjen som ein slik sportsfashionbloggar, hihi), og hald dikkøn fast: denne helga er det 3 for 2 på alle ullplagg i nettbutikken til Pierre Robert. Hurra!

Men det er berre denne helga!!!!!

Så løp og kjøp!
Men bruk ull når du løper, for då fryser du ikkje så lett ;)

Jakten på sola eller motbakketrening i fjellet

Uro!
Eg får ein sånn uro av og til når eg ikkje har vore på fjellet ei god stund og det er sol på ein nydeleg haustdag.
Spesielt rastlaus blir eg nå når det er sollaust hos meg etter kl. 11 (kjiiiipt berre altså æsj æsj æsj) og utsikten ut av stogevinduet frå sofaen ser slik ut:

Sol på toppen!

Vanlegvis så greier eg å roe meg ned igjen.
Berre fordi det er sol i dag betyr ikkje at det ikkje blir sol ein annan dag, og fjellet er der også i morgo, eller neste veke, neste år osv...

Likevel. Fjellet lokka i dag.
I tillegg var Lukas litt rastlaus han også (kan hunder virkeleg lese tanker? Eg sverger på at eg ikkje tenkte tur, men berre sofa sofa sofa :D).

Og før eg greidde å ombestemme meg, hadde eg tatt på meg løpetøy og -sko, pakka ein liten sekk med ekstra klær og var ut av døra.
Hattefjell ligg på 820 m.o.h., og eg kan gå rett heimanfrå. Eg bur på ca 150 trur eg (pinleg at eg ikkje hugsar det altså), så det blei ein del høgdemeter på veg til toppen.
Det var grusamt tungt.
Det er nemleg bratt opp til toppen.
Eg synst at Endomondo-høgdeprofilen blei litt for lyst og lystig og flatt, men Sports-tracker får fram sannheten av dagens motbakketrening:

Dei første 10min går eg alltid i tusletempo, då får Lukas tid til snusing og andre foretningar.
Så planla eg intervall: 1min løp, 1 min gange. Det har funka før.
Men det gjorde det ikkje i dag.
Eg var tung i kroppen og etter 10min blei eg berre meir og meir kvalm.
Ja ja, eg fekk berre gå da.
Treningsmessig har det nok omtrent like god effekt, for det ER bratt.
Ein får ein liten pust i bakken på ei lita myr like før stien til toppen (det vesle platået til venstre for toppen på høgdeprofilen), men ellers er det berre oppover.
Bortsett frå dei første 500m så er det heldigvis også sol på veg opp, så eg fekk full uttelling.
For ikkje å snakke om den DEILEGE FØLELSEN DET ER Å KOMA PÅ TOPPEN!

Det obligatoriske bildet på toppen.

Det var berre heilt topp å koma på toppen - sjølv om det blåste noko heilt voldsamt.
Men men, fram med vindbukse, -jakke og lue, så var det ok.

Jaaadaaa, ein ser jo ikkje lua eingong - men det blåste altså!

Eg skulle jo vise fram den fine lua eg har hekla, men det blåste så veldig, og eg var jo klissblaut på håret så det var ikkje så lett med fotograferinga.
Men men, her kjem den:

Merinoull frå Drops, hekla med faste stavar. Og eg har trynet fullt av rynker,
er nok ganske dehyrert tenker eg. Fiiiin modell hahah :D
Men det er jo lua som skal vera i fokus.

Det blei ingen lang pause på toppen, det var altså faktisk ordentleg kaldt, men eg tok meg tid til ein del bilder:

Sjølvportrett med Lukas er obligatorisk på topptur.

Home sweet home der nede - ser faktisk rett ned på den!

Lukas er blitt flink til å la seg fotografere -
men så får han jo også alltid ein godbit etterpå da :D

Eg er så glad i denne vesle løpesekken frå Salomon. Liten og lett men stor nok til litt ekstra tøy:

Ikkje-planlagt bilde (sånn er det med touchscreen på mobilen).

Eg er berre sååå glad at eg kom meg ut i dag. Eg blei i godt humør eg!

Snødekka og solfylte Skorve-toppen i bakgrunnen.
Ei god utsikt når eg sjølv står på ein fjelltopp!

Heile turen tok berre 2t10min, så det er overkomeleg.
Også når ein ikkje kjem seg avgarde før rundt kl 13...
Og så er det mykje meir moro å sjå solfylte toppar frå ein topp ein sjølv står på enn frå skyggelagte sofaen...
Motbakketrening som gir meirsmak, så dette skal gjentas!