Trail Runner 100 Mile Challenge - dag 3

Dette er dag 3 av 16 på 100 Miles Challengen, og eg er fortsatt i gang, ikkje verst!
Eg må jo berre nyte kvar dag av den, for det er jaggu ikkje sikkert at eg greier å gjennomføre det heile.
Men som sagt, ein dag av gangen, og eg får sjå kor langt eg kjem.

I dag skulle eg altså "jogge" ein tur rundt ei mil.
Turen plotta eg inn på kartet først.
Når beina blir tunge undervegs er det lurt å ha eit konkret mål å springe imot.

Frå Hanakamjuvet og mot Lomma.

I dag gjekk løpeturen gjennom Hanekamjuvet og langs Sundsbarmsvatnet.
Eg starta nede ved Hanakamjuvet.
Der er det litt stigning, og så mykje fint å sjå på at eg tok denne delen i intervall:
eitt minutt jogg, eitt minutt gange.
Det heile i 10min, og så flata det ut, og eg jogga litt lengre, og tok pausar etter form.

Løping i Hanakamjuvet.
Ved bedre lysforhold skal eg ta fleire bilder ein gong.

Hanakamjuvet er vanvittig fint, og eg likar meg veldig godt der.
Men det er bratt på begge sider, så det er best å vera der når det er overskya, ellers kan ein fort få følelsen av å gå i "skyggens dal"...

Vidare frå Hanakamjuvet mot dammen til Sundsbarmsvatnet, og i krysset valgte eg vegen til venstre, mot Lomma. Det er fint og ope landskap, ein del velstelte hytter og jammen møtte eg to ryttarar, ein hund, ein familie på tur, ein liten flokk sauer, ein mopedturist (!) og ein som klipte plenen rundt hytta.
Og alt dette på ein sein måndagsettermiddag!

Sundsbarmvatn.

Langs Sundsbarmsvatnet er det ikkje mykje stigning, og her fekk eg meg snart ein god rytme.
Sekken min var pakka med vindjakke, langerma trøye, lause armer, niste, ein liter vatn, ein halv liter sportsdrikke, ei lite flaske cola,to gel og to mobiltelefonar. Den vog 3,5kg.

I enden av løypa.
Og ein av mange pustepausar.

Det var varmt nok å springe i singlet i starten, men etter vendepunktet blei det litt sur vind, og eg var glad for å ha med sekk, der eg kunne velge mellom lause armar, trøye og vindjakke.
Så får eg satse på at den ekstra vekta av sekken gjer at beina mine blir ekstra sterke etterkvart!

Heilt greitt med sekk.

Lukas var flink i dag også. Han var heilt roleg i møte med hestane, ikkje veldig interessert i sauene heller, men veldig glad over å sjå familien på tur som han helst ville kaste seg over i ekstrem glede.

Hm. Sauer. Ikkje så veldig spennande.

Då me sat oss i bilen sovna Lukas momentant.
Og eg trur eg kjem til å gjera det same når eg legg meg i kveld.
Og bra er det, for det blir nytt møte med terapeuten min i morgo tidleg, ei lita avveksling frå ultra-løper-livet...

Trail Runner 100 Mile Challenge - dag 2

Nå må eg nesten halde bloggen litt ajour viss eg virkeleg skal drive med denne challenge'n.

It's ultra time. Run 100 miles in 16 days. 

I går, på dag to, blei det først ein laaang skogstur med gode venner.
Tre jenter og hundar.
Det tok oss lang tid før me hadde gått opp heile den bakken til der me skulle vera.
Og mens eg kleiv opp der tenkte eg: "Kanskje dette kvalifiserar som trail running? Eg har tross alt terrengløpesko på meg, og singlet, me er på ein sti i skogen, hallo? Hadde eg prøva å springe opp her, så hadde eg jo måtte gå uansett!?!".
Hm.
Eg får sjå kva eg gjer, det går alltids an å finne turen på kartet og registrere det i etterkant.

På blåbærtur i nydeleg skog.

Uansett, eg kom meg heim rundt kl.19, Lukas var heldigvis heilt utslitt etter å ha herja i timesvis med dei to kompisane sine, og fekk vera heime.
Eg var så sulten då eg kom heim at eg først skulle ete litt pasta og så springe etterpå, magen var berre full av blåbær, så det var ikkje særleg å springe på.

Lukas og kompisar.

Men eg kjendte også eit snev av at mensen begynte å sette inn (ja da gutta der ute, sånn er det å vera kvinne, eg skal ikkje legge skjul på dette, det er nemleg slik at me som kvinner må leve og trene med dette, og det er til tider såpass upraktisk og eg får faktisk ganske store smertar av dette og eg blir lei av å ikkje snakke om dette),
så eg ombestemte meg og drog ut på løpetur med det same.

Denne stien har eg sprunge på mange gonger. 

Eg skulle berre på ein liten 5km. Valgte meg ein variant av mine godt kjendte skogsstiar.
Etter 25min der eg skulle ta av vidare på ein sti lenger opp, ante det meg at eg kanskje hadde gløymt å slå av komfyren.
Nei!!??!!
Eg tok ein sti som førte meg heller i retning heim og vurderte i eit par minutter kva eg skulle gjera.
Hadde eg slått av plata??
Eller berre tenkt at eg skulle gjera det???
Kor lang tid ville det ta for at vatnet er koka bort?

Sjølvsagt var det ingen sjansar å ta her, og eg satte inn spurten heimover.
Ein bratt sti ned, over ei bru, med raske steg og i makspuls den bratte skogsvegen opp att, og så den siste kilometeren i full sprang ned mot heimen.

Nå skulle eg gjerne hatt fartsmålar og visst farten min!

Fem minutter seinare kom eg andpusten og med ein ansiktsfarge som låg mellom solmoden tomat og nedfallsfrukt-plomme fram til leilegheiten min og kikka gjennom kjøkkenvinduet:
Ja da, komfyren var slått av og alt var stille og roleg.
Heldigvis.

Det er moro å løpe i terrenget.

For å jogga ned tok eg ein liten tur opp Bringsåsnuten, tok meg ein pustepause og nokre bilder av utsikten og jogga heim att.
Registrerte så turen, som låg litt over 5km og 200m stigning.

Alt gjekk jo bra.
Det blir spennande kva eg skal finne på i dag.
Eg hadde tenkt meg ein roleg joggetur, sånn på rundt ei mil. Helst utan nevneverdig stigning.
Men finst dette her?
Spennande...

Kor skal neste løpetur neste dag gå hen, tru?

Trail Runner 100 Mile Challenge

I'm in!
Eg er med!

Det er Trail Runner Magazine som saman med app'en STRAVA utfordrar til å springe 100 miles i tidsommet 1.-16.september 2012.
Denne utfordringa kom eg over i går.
Tilfeldigvis, på Facebook.
Og det frista veldig!

100 miles, altså 160km, fordelt på 16 dagar blir i snitt 10km om dagen.
Så mykje har eg nok aldri sprunge før.
Aldri.
Ikkje eingong i opptreninga til mine to maraton.

Men på pilgrimsturen tilbakela me strekninga mellom Grunge kyrkje og Røldal stavkyrkje som er på over sju mil til fots på fem dagar. Det er eigentleg heilt utruleg, for den første dagen gjekk me berre 5km, og derfor mykje meir dei siste fire. Og dessutan er det sju mil mellom Grunge kyrkje og Røldal med bil, mens me gjekk i terrenget.
Etter turen tenkte eg at det var utruleg moro å drive med same aktivitet over fleire dagar.
Sjølv om beina var tunge dag to, så løsna det dag tre og fire.
Dag fem kunne eg ha fortsett med turen i dagesvis.

Så eg fekk lyst til å prøve meg på eit fleirdagars løp.
Og sidan eg for tida ikkje har anledning til å trene meg opp/melde meg på/reise så mykje osv for å vera med på noko arrangert fleirdagarsløp, så passar denne nettbaserte challenge utruleg bra.
Dessutan har eg jo så lyst til å teste løpesekken min meir.

I går var sekken pakka med ei vindjakke, buff, lause armar, mobil, 5dl drikke i flaske, 1L vatn og niste.
Det gjekk greitt å springe med den.

Men korleis eg skal få til å tilbakelegge denne strekninga på 16mil over 16 dagar skal bli spennande!
Eg har jo ikkje drive med løpetrening etter Haugesund 8.juli.
Og kroppen har vore slapp og litt dau etter flyttesjauen.

Men men, i går, 1.september, var det første dag for Trail Runner 100 Mile Challenge, så tok eg med meg den nye løpesekken min, og Lukas, og la ut på ein 10km terrengtur.
Like godt å begynne med ein gjennomsnittsetappe, for å koma inn i det, tenkte eg.

Dette er på ein av dei få stiane som er snille å springe på, med tanke på stigning.

Det gjekk heilt greitt.
Eg måtte gå ein del, for her i Seljord er det jo ikkje så mykje terreng utan bakkar.
Men det er det ingen tidsfrist på Challenge'n.
Det er strekninga som skal tilbakeleggast, og det skal vera "trail", altså i terrenget.


Så eg må nok bruke all min kreativitet til å finne meg nye stiar og vegar å springe på her, viss eg ikkje berre skal springe fjellet opp og ned, det kan jo bli litt tøft i lengda.
Så det blir spennande.
I dag så er eg nok litt støl i låra, så eg ventar med løpeturen til kvelden.
Eg har ikkje laga meg noko plan heller for desse 160km, men eg finn vel ut om det.

Lukas var med på turen, og han er blitt mykje flinkare til å springe ved sida i band.
Sjå så flink gutten min er her! :)

Det blir ein litt kortare tur i kveld, sidan eg og Lukas skal på besøk til venner, og der kan det fort bli ein skogstur på eit par timar også.
Men spennande og inspirerande og motiverande er det!
Uansett om eg skulle koma i mål dette.

Er det nokon som blir med?